Whence it manifestly followeth, First, that the reprobation of Infants as many as die in original sin in their infancy, cannot premise the foresight of original sin, because they undergo condemnation only for original sin. Secondly, that no mans Reprobation can premise original sin, because every man that undergoes condemnation, undergoes it not for actual sins only, but original also: yet this tenet of his he delivereth not obiter, but maintains it eagerly by argument. As for this of an indefinite degree, he toucheth only by the way, without so much as explication of his meaning therein. And again in that discourse of his he hath some other strange conceits, as I have showed in my first digression upon election: in the perusing whereof at this time it seems, you are. As for Beza, that which I there delivered is merely by collection: but what his opinion was, may appear by his own expression, De praedestinatione, in 9. ad Rom. in these words, Denique verbum istud [Faciendi] & nomen [Luti] ac [Massae] adhue informis, manifeste mihi quidem videtur declarare, Deum in hac similitudine nobis preponi, de humanototo genere in primo illo homine, protoplasto propterea vocato, condendo statuentem; unde Singuli homines ad finem usque seculorum propagarentur, eo jam tum consilio, ut in unis quidem, quos jam tum in libro vitae suis temporibus nascituros, eligendos, vocandos, credituros, justificandos, glorificandos describebat, ad salutis decus per gratiam in Christo evebendis: in aliis vero per contrarios gradus in aeterni exitii dedecus just praecipitandis, gloriam suam patefaceret. In like sort Piscator in his disputation de objecto praedestinationis, defines predestination this, Praedestinatio est aeternum Dei decretum quo constituit condere homines ad diversos fines specials, nempe alios ad fruendum salute aeterna, alios vero ad sentiendum cruciatus aeternos, seu ad aeternum exitium: itemque constituit permittere, ut isti omnes, integri conditi, in peccatum laberentur; idque propterea, ut quos conditurus erat ad salutem servaret ex misericordia; quos vero ad exitium, puniret ex justitia: & denique constituit ex lapsis illos quos conditurus erat ad salutem, servaret ex misericordia, quos vero ad exitium, puniret ex justitia:
Whence it manifestly followeth, First, that the reprobation of Infants as many as die in originall sinne in their infancy, cannot premise the foresight of originall sinne, because they undergoe condemnation onely for originall sinne. Secondly, that no mans Reprobation can premise originall sinne, because every man that undergoes condemnation, undergoes it not for actuall sinnes onely, but originall also: yet this tenet of his he delivereth not obiter, but maintaines it eagerly by argument. As for this of an indefinite degree, he toucheth onely by the way, without so much as explication of his meaning therein. And again in that discourse of his he hath some other strange conceits, as I have shewed in my first digression upon election: in the perusing whereof at this time it seems, you are. As for Beza, that which I there delivered is meerly by collection: but what his opinion was, may appeare by his own expression, De praedestinatione, in 9. ad Rom. in these words, Denique verbum istud [Faciendi] & nomen [Luti] ac [Massae] adhue informis, manifeste mihi quidem videtur declarare, Deum in hac similitudine nobis preponi, de humanototo genere in primo illo homine, protoplasto propterea vocato, condendo statuentem; unde Singuli homines ad finem usque seculorum propagarentur, eo jam tum consilio, ut in unis quidem, quos jam tum in libro vitae suis temporibus nascituros, eligendos, vocandos, credituros, justificandos, glorificandos describebat, ad salutis decus per gratiam in Christo evebendis: in aliis vero per contrarios gradus in aeterni exitii dedecus juste praecipitandis, gloriam suam patefaceret. In like sort Piscator in his disputation de objecto praedestinationis, defines predestination this, Praedestinatio est aeternum Dei decretum quo constituit condere homines ad diversos fines speciales, nempe alios ad fruendum salute aeterna, alios vero ad sentiendum cruciatus aeternos, seu ad aeternum exitium: itemque constituit permittere, ut isti omnes, integri conditi, in peccatum laberentur; idque propterea, ut quos conditurus erat ad salutem servaret ex misericordia; quos vero ad exitium, puniret ex justitia: & denique constituit ex lapsis illos quos conditurus erat ad salutem, servaret ex misericordia, quos vero ad exitium, puniret ex justitia: