Text
1,337 passagespart 14 of 34
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
4. When Grotius in like manner objected Melanchthon, see I pray how Lubbertus answereth him, In Respon. ad Pietatem Grotii. Quod ad Melancthonem attinet, eras si ipsam stare pro Remonstrantibus existimas, &c. Idem Melancthon in 9. ad Romanos, Cur inquit nos ad Evangelium vocavit & non vocavit Alexandrum Macedonem, Augustum, Socratem, Pomponium Atticum, qui non minus civilitèr vivebant quàm nos. Hic necesse est causam rejicere in voluntatem Dei. Et Jacob electus est, Esau reprobatus priusquam quicquam boni vel mali fecissent: Ergo opera non erant causa, sed voluntas vocantis. Non addam hic, quomodo cavillentur ista nonnulli. Tantum hoc meminerit Lector, si opera secutura in vita erunt causa electionis, non licuit Apostolo dicere, ⟨p. 99⟩Non ex operibus. Ex his constat (saith Lubbertus) Melancthonem idem cum Calvino & Luthero de praedestinatione sensisle. Fatetur hoc ipse Melancthon ad Calvinum; suo (inquiens) haec cum tuis congruere, sed mea sunt [Greek or Hebrew], & ad usum accommodata. Idem in Epistolâ ad Erasmum: Ego integrâ conscientiâ non possum Lutheri dogmata damnare. He proceeds farther to show, the different Method used by them in delivering the doctrine of Predestination. Calvinus, saith he, à Priori docet, illos qui electi sunt, immutabili Dei consilio electos esse, atque inde infert illos perire non posse. Melancthon verò a Posteriori docet, nos ex verâ fide & seriâ resipiscentiâ discere quòd sumus electi, Ego credo in Jesum Christum & seriò resipisco, ergo sum electus: atque ita in ipsâ re consentiunt. Hanc enim Melancthonis argumentationem approbat Calvinus, & illam Calvini approbat Melanchthon, tantum abest, ut alter alterius doctrinam rejiciat aut contemnat.
4. When Grotius in like manner objected Melancthon, see I pray how Lubbertus answereth him, In Respon. ad Pietatem Grotii. Quod ad Melancthonem attinet, erras si ipsam stare pro Remonstrantibus existimas, &c. Idem Melancthon in 9. ad Romanos, Cur inquit nos ad Evangelium vocavit & non vocavit Alexandrum Macedonem, Augustum, Socratem, Pomponium Atticum, qui non minus civilitèr vivebant quàm nos. Hic necesse est causam rejicere in voluntatem Dei. Et Jacob electus est, Esau reprobatus priusquam quicquam boni vel mali fecissent: Ergo opera non erant causa, sed voluntas vocantis. Non addam hic, quomodo cavillentur ista nonnulli. Tantum hoc meminerit Lector, si opera secutura in vita erunt causa electionis, non licuit Apostolo dicere, ⟨p. 99⟩