pp. 25–278 passages
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Wrth agoryd y gair Tâd rhaid yw atteb dau gwestiwn.
WRth agoryd y gair Tâd rhaid yw atteb dau gwestiwn.
In gyntaf, A arwyddocevir wrth y titl hwn, Tâd, y Drindod in hollawl, ai ynte un person in unig ohonaw?
Yn gyntaf, A arwyddoceuir wrth y titl hwn, Tâd, y Drindod yn hollawl, ai ynte vn person yn vnig ohonaw?
Atteb. Rhoddir weithie yr enw hwn ir holl bersonau in y Drindod ynghyd; a weithie i ryw un oonynt hwy. Ir holl bersonau ynghyd, megis ym Mal. 2.10. Onid un Tâd sydd i ni oll? onid un Duw a'n creawdd? I un person megis in Isaiah 9.6. Fo a elwir Christ in Dad tragywyddoldeb a hynny nid in unig am ef fod ef (o ran e'i Dduwdod o dragywyddoldeb, and hefyd, am fod pawb oll wedi eu gwneuthur in b•••' ⟨p. 26⟩i Dduw in dragywyddol, ar a wir gyssylltir ag ef, ac a ail-enir trwyddo ef. A thrachefn yr ydys in rhoddi y titl neu 'r enw Tàd in fynych ir, person cyntaf o'r Drindod, megis in y mannau lle yr ydys in cofio am bob person wrtho ei hun, ac megis in eu cymharu, un â'i gilydd, megis in y man hynny, lle y gorchymynnir bedyddio, in enw 'r Tàd, a'r Máb, a'r Yspryd glân. Ac felly in y man hyn, y mae 'r titl Tád, am achos arbennig, in cyttuno â'r person cyntaf. Canys y mae efe in Dâd i Grist, mal y mae Christ o dragywyddoldeb in Air iddo, a hynny o wir naturiaeth, am ei fod o'r un hanfod â'r Tád. Eilwaith, y mae efe in Dâd i Grist o ran ei ddyndod, nid o naturiaeth neu o fabwysiad, eithr trwy undeb personol, am fod y naturiaeth ddynawl in aros ym mherson y Gair, wedi ei uno ag ef. Ac in ddiweddaf y mae efe in Dâd ir holl ffyddloniaid trwy fabwysiad in-Ghrist. Gal. 4.5.6.
Atteb. Rhoddir weithie yr enw hwn ir holl bersonau yn y Drindod ynghyd; a weithie i ryw vn oonynt hwy. Ir holl bersonau ynghyd, megis ym Mal. 2.10. Onid vn Tâd sydd i ni oll? onid vn Duw a'n creawdd? I vn person megis yn Esay 9.6. Fo a elwir Crist yn Dad tragywyddoldeb a hynny nid yn vnig am ef fod ef (o ran e'i Dduwdod o dragywyddoldeb, ond hefyd, am fod pawb oll wedi eu gwneuthur yn b•••' ⟨p. 26⟩i Dduw yn dragywyddol, ar a wir gyssylltir ag ef, ac a ail-enir trwyddo ef. A thrachefn yr ydys yn rhoddi y titl neu 'r enw Tàd yn fynych ir, person cyntaf o'r Drindod, megis yn y mannau lle yr ydys yn cofio am bob person wrtho ei hun, ac megis yn eu cymharu, un â'i gilydd, megis yn y mann hynny, lle y gorchymynnir bedyddio, yn enw 'r Tàd, a'r Máb, a'r Yspryd glân. Ac felly yn y mann hyn, y mae 'r titl Tád, am achos arbennig, yn cyttuno â'r person cyntaf. Canys y mae efe yn Dâd i Grist, mal y mae Crist o dragywyddoldeb yn Air iddo, a hynny o wir naturiaeth, am ei fod o'r vn hanfod â'r Tád. Eilwaith, y mae efe yn Dâd i Grist o ran ei ddyndod, nid o naturiaeth neu o fabwysiad, eithr trwy vndeb personol, am fod y naturiaeth ddynawl yn aros ym mherson y Gair, wedi ei vno ag ef. Ac yn ddiweddaf y mae efe yn Dâd ir holl ffyddloniaid trwy fabwysiad yn-Ghrist. Gal. 4.5.6.
Yr Ail gwestiwn yw hyn, A ydym ni rwymedig i weddio ar y Mâb a'r Yspryd glan, megis ac ar y Tâd?
Atteb. Fo berthyn ein gweddi i bôb un o'r try pherson in y Drindod, ac nid ir Tàd in unig. Act. 7.59. Y mae Stephan in gweddio, Arglwydd Jesus derbyn fy yspryd. A Duw ei hun(medd Paul, 1 Thes. 3.11.) a'n Tad ni, a'n Harglwydd Jesus Grist, a gyfarwyddo ein ford ni atto chwi. A Grâs ein Harglwydd Jesus Grist, A chariad Duw, a chymdeithas yr yspryd glàn, a fyddo gyd a chwi ⟨p. 27⟩oll. Amen. 2 Cor. 13.13.
Atteb. Fo berthyn ein gweddi i bôb vn o'r tri pherson yn y Drindod, ac nid ir Tàd yn vnig. Act. 7.59. Y mae Stephan yn gweddio, Arglwydd Jesu derbyn fy yspryd. A Duw ei hun(medd Paul, 1 Thes. 3.11.) a'n Tad ni, a'n Harglwydd Jesu Grist, a gyfarwyddo ein ffordd ni atto chwi. A Grâs ein Harglwydd Jesu Grist, A chariad Duw, a chymdeithas yr yspryd glàn, a fyddo gyd a chwi ⟨p. 27⟩oll. Amen. 2 Cor. 13.13.
Fe ddichon rhai ddywedyd, may Patrwn berffaith ein holl weddiau yw 'r weddi hon, ac etto yr ydys ymma in ein dyscu ni i gyfeirio ein gweddiau tuag at y Tàd, nid at y Mâb neu'r Yspryd glân. Rwy sin 'n atteb, may try pherson neulltuol yw 'r Tâd, a'r Mâb, a'r Yspryd glân; ac etto nis gellir nay rhannu, nay gwahanu o ran ei Duwdod, am eu bod i gŷd oll in trigo ynghyd in yr un Duwdod neu naturiaeth dduwiol. Ac heb law hyn, in eu holl weithrediadau oddi allan, megis ynghreadigaeth a cheidwadigaeth y Bŷd, a jechydwriaeth yr etholedigion; in hyn nis rhennir, ac nis neulltevir mohonynt; am eu bod i gŷd oll in cydweithio; in unig yr ydys in gwneuthur gwahaniaeth rhyngthynt in y módd y maent hwy in gweithio. weithian gan nas neulltuir hwynt mewn naturiaeth na gweithrediad, ni ddylid mewn un mod moi gwahanu mewn addoliad.
Fe ddichon rhai ddywedyd, mai Patrwn berffaith ein holl weddiau yw 'r weddi hon, ac etto yr ydys ymma yn ein dyscu ni i gyfeirio ein gweddiau tuag at y Tàd, nid at y Mâb neu'r Yspryd glân. Rwy finne 'n atteb, mai tri pherson neulltuol yw 'r Tâd, a'r Mâb, a'r Yspryd glân; ac etto nis gellir nai rhannu, nai gwahanu o ran ei Duwdod, am eu bod i gŷd oll yn trigo ynghyd yn yr vn Duwdod neu naturiaeth dduwiol. Ac heb law hyn, yn eu holl weithrediadau oddi allan, megis ynghreadigaeth a cheidwadigaeth y Bŷd, a iechydwriaeth yr etholedigion; yn hyn nis rhennir, ac nis neullteuir mohonynt; am eu bod i gŷd oll yn cydweithio; yn vnig yr ydys yn gwneuthur gwahaniaeth rhyngthynt yn y módd y maent hwy yn gweithio. weithian gan nas neulltuir hwynt mewn naturiaeth na gweithrediad, ni ddylid mewn vn modd moi gwahanu mewn addoliad.
Ac er ein bod ni yma in cyfeirio in bennaf ein gweddiau tuag at y Tâd, oblegit may efe yw y person cyntaf mewn trefn in y Drindod; etto in hyn, yr ydym ni in cydio gydag ef y Mâb a'r Yspryd glân: canys yr yni 'n galw ar y Tâd, in enw 'r Mâb, trwy help yr Yspryd glân. Ac at ba Berson bynnag y cyfeiriom ni y weddi, rhaid i ni in wastadol gofio, mewn meddwl, ewyllys, a chalon, gyssylltu y personau eraill â hwnnw.
Ac er ein bod ni yma yn cyfeirio yn bennaf ein gweddiau tuag at y Tâd, oblegit mai efe yw y person cyntaf mewn trefn yn y Drindod; etto yn hyn, yr ydym ni yn cydio gydag ef y Mâb a'r Yspryd glân: canys yr yni 'n galw ar y Tâd, yn enw 'r Mâb, trwy help yr Yspryd glân. Ac at ba Berson bynnag y cyfeiriom ni y weddi, rhaid i ni yn wastadol gofio, mewn meddwl, ewyllys, a chalon, gyssylltu y personau eraill â hwnnw.