Gwelwn in Nafydd ecsampl o gallon gystuddiedig, Psal. 51. yr oedd efe in deimladwy o'i bechodau, gwreidiol a gweithredol, ac am hynny ebb efe, yr wyf in cydnabod fy nghamweddau: a'm pechod sydd in wastad ger fy mron, in dy erbyn di, dydi dy hunan, y pechais, ac y gwneuthum y drwg hyn in dy olwg. Weal mewn anwiredd i'm lluniwyd, ac mewn pechod y beichiogodd fy mam arnaf. Heb law hyn, yr oedd efe in gweled ei hunan mewn cyflwr truenus oblegit ei bechodau, trwy ba ray yr oedd efe wedi digio Duw, ac am ba ray yr oedd ei gallon ef in awr in lawn tristwch; ac am hynny yr oedd e 'n deisyf ar Dduw i drugarhau wrtho, gan ddywedyd: Trugarhâ wrthif ô Dduw in ôl dy drugarogrwydd, in ôl lliaws dy dosturiaethau delea fy anwireddau. Pâr i mi glywed gorfoledd a llawenydd, fell y lawennycho yr escyrn a ddrylliaist. Ym mhellach yr oedd Dafydd in wael in ei olwg ei hun; canys, cyfaddef yr oedd, pe llefarei Duw in ⟨p. 8⟩ei erbyn, ai farnu ef in ôl ei bechodau; etto may cyfiawn fyddei Duw pan y llefarei, a Phur pan y barnei: canys gwybod yr oedd efe in ddigon da, ei fôd ef am ei bechodau, in haeddu y farn y roddei Duw in ei erbyn: Ac mal hyn y nessaodd Dafydd at Dduw i weddio ac i alw arno, self; a'i gallon in gystuddiedig o'i fewn ef. A chan ein bod nine wedi 'n amgylchu o bôb tû, â drygau anifeiriol, ni ddylem fod in ymwrando â'n dirfawr drueni, a chlywed pwys a baich ein pechodau, gan fod â'n calonnau 'n gystyddiedig o'n mewn pan y nessaom at Dduw i alw arno. A'r neb a sin weddio in deilwng, oedd rhaid iddo ymwisco ei hun mewn meddylfryd a gwir search calon, ar dull ac agwedd cardottyn truan anghenus; ca•ys hyn sydd ddilys, oni fyddwn ni in ym••••do â'n pechodau a'n trueni, ac onis y•••• […] am y cyflwr trist yr ym ynddo, […] i ni mewn un môdd we•••• […] ffynnadwy ac in fuddiol. Psal. •30.1.3.5. o'r dyfnder (ebe Dafydd) y llefais arnat o Arglwydd, os creffi ar anwireddau pwy a saif? self, megis a phe dywedasei, pan oeddwn in fy nrhueni mwyaf, ac megis in agos at eigion uffern, ac in clywed pwys fy anwireddau, yna y criais ar Dduw. A chan iddo weddio fall hyn, gan ymwrando â'i bechodau a'i drueni, yr oedd efe in disgwil, ac in gobeithio cael yr ymwared y geisiodd: Disgwiliaf am yr Arglwydd, (ebb efe) disgwil fy enaid, ac in ei air ef y ⟨p. 9⟩gobeithiaf. Fell hyn hefyd y gweddiodd y Publican, self, gydâ theimlad o'i bechod a'i drueni, gan ddywedyd o'i gallon, o Dduw bid drugarog wrthif bechadur;
Gwelwn yn Nafydd ecsampl o galon gystuddiedig, Psal. 51. yr oedd efe yn deimladwy o'i bechodau, gwreidiol a gweithredol, ac am hynny eb efe, yr wyf yn cydnabod fy nghamweddau: a'm pechod sydd yn wastad ger fy mron, yn dy erbyn di, dydi dy hunan, y pechais, ac y gwneuthum y drwg hyn yn dy olwg. Wele mewn anwiredd i'm lluniwyd, ac mewn pechod y beichiogodd fy mam arnaf. Heb law hyn, yr oedd efe yn gweled ei hunan mewn cyflwr truenus oblegit ei bechodau, trwy ba rai yr oedd efe wedi digio Duw, ac am ba rai yr oedd ei galon ef yn awr yn llawn tristwch; ac am hynny yr oedd e 'n deisyf ar Dduw i drugarhau wrtho, gan ddywedyd: Trugarhâ wrthif ô Dduw yn ôl dy drugarogrwydd, yn ôl lliaws dy dosturiaethau delea fy anwireddau. Pâr i mi glywed gorfoledd a llawenydd, fel y lawennycho yr escyrn a ddrylliaist. Ym mhellach yr oedd Dafydd yn wael yn ei olwg ei hun; canys, cyfaddef yr oedd, pe llefarei Duw yn ⟨p. 8⟩ei erbyn, ai farnu ef yn ôl ei bechodau; etto mai cyfiawn fyddei Duw pan y llefarei, a Phur pan y barnei: canys gwybod yr oedd efe yn ddigon da, ei fôd ef am ei bechodau, yn haeddu y farn y roddei Duw yn ei erbyn: Ac mal hyn y nessaodd Dafydd at Dduw i weddio ac i alw arno, sef; a'i galon yn gystuddiedig o'i fewn ef. A chan ein bod ninne wedi 'n amgylchu o bôb tû, â drygau anifeiriol, ni ddylem fod yn ymwrando â'n dirfawr drueni, a chlywed pwys a baich ein pechodau, gan fod â'n calonnau 'n gystyddiedig o'n mewn pan y nessaom at Dduw i alw arno. A'r neb a fynne weddio yn deilwng, oedd rhaid iddo ymwisco ei hun mewn meddylfryd a gwir serch calon, ar ddull ac agwedd cardottyn truan anghenus; ca•ys hyn sydd ddilys, oni fyddwn ni yn ym••••do â'n pechodau a'n trueni, ac onis y•••• 〈…〉 am y cyflwr trist yr ym ynddo, 〈…〉 i ni mewn un môdd we•••• 〈…〉 ffynnadwy ac yn fuddiol. Psal. •30.1.3.5. o'r dyfnder (ebe Dafydd) y llefais arnat o Arglwydd, os creffi ar anwireddau pwy a saif? sef, megis a phe dywedasei, pan oeddwn yn fy nrhueni mwyaf, ac megis yn agos at eigion vffern, ac yn clywed pwys fy anwireddau, yna y criais ar Dduw. A chan iddo weddio fal hyn, gan ymwrando â'i bechodau a'i drueni, yr oedd efe yn disgwil, ac yn gobeithio cael yr ymwared y geisiodd: Disgwiliaf am yr Arglwydd, (eb efe) disgwil fy enaid, ac yn ei air ef y ⟨p. 9⟩