Atteb. Pan fo din (o yspryd isel-fryd) ganp leiad yw ei ffydd, heb gael clywed etto, ddim sicrwydd am faddevant am ei bechodau, ac etto y mae efe in ei berswadio ei hun i bod hwy y cyfryw ray ag a faddevir, ac o herwydd hynny y mae efe in eiriol o'i maddeu hwynt, ac in ei gallon in gweddio ar dduw ei maddeu hwynt iddo.
Atteb. Pan fo dyn (o yspryd isel-fryd) ganp leiad yvv ei ffydd, heb gael clywed etto, ddim sicrvvydd am faddeuant am ei bechodau, ac etto y mae efe yn ei berswadio ei hun i bod hwy y cyfryw rai ag a faddeuir, ac o herwydd hynny y mae efe yn eiriol o'i maddeu hvvynt, ac yn ei galon yn gvveddio ar dduvv ei maddeu hvvynt iddo.
- pEsa. 42.3. Mat. 17.20. Luk. 17.5.