Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

Porrò quemadmodum pontificem hunc, ¹Messiae vicarium, caput esse universalis ecclesiae principem ac monarcham decreverunt: ita ad eandem imaginem, pontifici affingunt ecclesiā, ⟨image 59⟩quae nesuo capiti non responderet per omnia, talem esse eam volunt, quae publico totius mundi plausu & magnificentia praefulgeat, quae terrenis opibus & praesidijs circundata, legibusque armata, summis pariter ac infimis terrorē incutiat. Eamque ob causam ad tuendum hunc ecclesiae statum, prospectum ab illis est non incallidè, ut Cardinals, Pattiarchae, caeterique status & ordines ecclesiastici, quàm maximè in honore & dignitate versentur, ut purpura auroque splendeant, divitijs, latifundijs, delicijs diffluant, cum summa pompa & amplitudine, in Regijs, in palatijs floreant, quò sic decus matris suae cohonestent, eamque reddant […] intuentium conspicuam & gloriosam. Haecque nimirum illa est ²visibilis ecclesiae illius, quam unam & catholicā definiunt, facies. Haec gloriosa Civitas illa Dei, cuius fundamenta in montibus sanctis. In qua ruga nulla spectatur nec macula: In quā nepossit quidem labes ulla erroris cadere. Quae illustris & perspicua, velut civitas super montem posita, procul ab omnibus videri queat, audiri ab omnibus debeat. Quoniam verò haec ecclesiae forma nusquam hodie conspici possit, nisi in his: solum gentibus & populis, quibus praesit Romanus pontifex, hinc necessariò fieri, ut nulla vera sit & gloriosa Christi ecclesia, praeter solam Romanam: reliquas omnes ecclesias ignotas atque obscuras esse: quippe quae ut nullam de se emittant generis aut antiquitatis claritudinem, ita easdem Christi nullo modo dicendas, ⟨p. 56⟩sed lustra potius esse & latibula haereticorum?

Porrò quemadmodum pontificem hunc, ¹Messiae vicarium, caput esse vniuersalis ecclesiae principem ac monarcham decreuerunt: ita ad eandem imaginem, pontifici affingunt ecclesiā, ⟨image 59⟩quae nesuo capiti non responderet per omnia, talem esse eam volunt, quae publico totius mundi plausu & magnificentia praefulgeat, quae terrenis opibus & praesidijs circundata, legibusque armata, summis pariter ac infimis terrorē incutiat. Eamque ob causam ad tuendum hunc ecclesiae statum, prospectum ab illis est non incallidè, vt Cardinales, Pattiarchae, caeterique status & ordines ecclesiastici, quàm maximè in honore & dignitate versentur, vt purpura auroque splendeant, diuitijs, latifundijs, delicijs diffluant, cum summa pompa & amplitudine, in Regijs, in palatijs floreant, quò sic decus matris suae cohonestent, eamque reddant intuētium conspicuam & gloriosam. Haecque nimirum illa est