Papa confutatus Sanctæ & apostolicæ Ecclesiae in confutationem Papæ. Actio prima

[…] ¹[…] quid […], […] ego consulam […] […] vocatus […]. Recipe […] in […], in quo positus […]. Sivocavit […] in: […], ad opus te […] non […]: ad ministerium, non […] is vineam domini? […] est: quae […] hostili cam […] infestares: sed domini est. Qui si te inter reliquos conduxit operarios, redi igitur ad operam, teque in ordine tuo […], nec […] velis […] mayors distendere Sisque denariolo contentus tuo, […] prima, sive postrema hora accesseris: ex aequo una omnibus debetur mercedis dignitas. Seruitiorum nulla praerogativa. Eadem domini erga omnes […]. […] igitur, si sapis, cathe dra tua, qui Romanus sis, Romana: suaque alios, […] praesunt alijs. Atque utinam Deus aliquā do mentem […], ut ser ò deistis […], […]; […] unde recideris. […] olim […] ⟨p. 108⟩[…] ⟨image 111⟩[…] ut […] adesse liceat, nisi qui cum illo […], nec aliud sentire fas sit cuiquā, nisi quod cum illius conspiret voluntate, quid quaeso ex his […] quisquam […], putet, nisi quod ecclesiae prorsus pessundet […], quodquenon gloriam Christi, sed solùm humanae ambitionis tyrannidem cum sanctissimae religionis excidio & vastitate, […] videatur. Quo magis te niti decet, Roman […], ut posita hac dominandi contention, […] hac profanae ambitionis novitate, ad […] antiquissimae & verissimae ecclesiae humilitatem moderatiorem te revoces. Exemplis plena sunt omnia, quae saniora te doceant consilia. Sive Christi vitam, qua nihil mansuetius: sive apostolorum spectes vestigia, quid à tuis instituris alienius, quid dissimilius? Descendamus ad proximam Apostolicis temporibus antiquitatem, quid in primis illis maioribus comperies, quod non à factis istis moribusque tuis refugiat quàm longissimè? Sed ne longum fiat, vel unum exempli vice […], ²divinum plane virum, eximium videlicet ecclesiae lumen Cyprianum, quem nominatim hîc citare libuit, […] tam ut verba legas ipfius, quàm ut […] institutionis formulam ex eo ⟨p. 109⟩[…] […] in nobis […]

〈…〉 ¹