Atque haec hactenus sunt, quae apud illustrissimas 1celsitudinds […] volui. Quod supere […] ad […] populi Christiani multitudinem me flecto, quotquot in Christo […] & concives sunt, […] baptismi consortio coniuncti, quos singulos & universos […] rogatosque velim, etiam atque […] videant, ne insidiosis praestigijs, ne: magnificis hominum titulis quamlibet blandientibus transuersos see à veritate abduci patiantur, Ut nihil est syncera religione salutarius, quae verae salutis viam aperit, ita nec res ulla fallit facilius laeditque ⟨image 115⟩gravius, quàm falsa religionis, […] jone see commendans hypocrisis, […]: sicut nec unquam fallit […] mendax ille tenebrarum poinceps, quàm quum Angelum mentitur lucis. Quo enixius cavendum, ne praecipiti opinion magis, quàm juditio ducti, falsa pro veris, pro Christo Antichristil, 2occidentem literae carnem pro spiritu & veritate 3amplectamur. Probate, inquit ille, spiritus, an ex 4Deo sint: nec quovis doctrinae vento dimoveamini. 5Unde res quidem ipsa […] postulat, ut cum simplicitate Evangelica, serpentinam simul adiungamus prudentiam, quae spiritus discernat, quae probet omnia, quae quod bonum est teneat, quae scitè novit lucem à tenebris, à synceris fucata distinguere: Denique quae it a simplex sit, ut fraudem intentet nemini, eademque rursus sic cauta sit, ut versutiam caveat astutorū. Id autem haud magno fiet negotio, si postposita addiction partiumque studijs, toti ex ore coelestis magistri, nonex hominū decretis, non multitudinis consensu, non temporum aut vulgi con suetudine pendeamus: sicque ad scripturas mentem revocemus, ut, quod monet Hilarius, intelligentiam ex verbis domini expectare velimus, non quod antè lectionem ipsi praeripuimus, id scriptum esse intelligamus: neque tantum tribuamus idolis cogitationum nostratum, ut quae semel arripuimus, ea mordicus tueamur, sed quae rectè tuenda sunt, ea priùs diligenti indagatione peruestigemus. Scrutari proinde scripturas jubemur, ⟨p. 113⟩ad quas hominum quidem placita accō modare par est, non ad horum scita illas distorquere conuenit. Multos reperias tam crassè stupidos, pinguique juditio, quibus nihil probetur, nisi quod à maioribus acceperunt, quodque consuetudine sit inueteratum: quasi errari nunquam mayors potuerint: aut quasi veritas temporis mater, non filia esse soleat.
Atque haec hactenus sunt, quae apud illustrissimas 1celsitudinds 〈…〉 volui. Quod supere 〈…〉 ad 〈…〉 populi Christiani multitudinem me flecto, quotquot in Christo 〈…〉 & conciues sunt, 〈…〉 baptismi consortio coniuncti, quos singulos & vniuersos 〈…〉 rogatosque velim, etiam atque 〈…〉 videant, ne insidiosis praestigijs, ne: magnificis hominum titulis quamlibet blandientibus transuersos se à veritate abduci patiantur, Vt nihil est syncera religione salutarius, quae verae salutis viam aperit, ita nec res vlla fallit facilius laeditque ⟨image 115⟩grauius, quàm falsa religionis, 〈…〉 ione se commendans hypocrisis, 〈…〉: sicut nec vnquam fallit 〈…〉 mendax ille tenebrarum poinceps, quàm quum Angelum mentitur lucis. Quo enixius cauendum, ne praecipiti opinione magis, quàm iuditio ducti, falsa pro veris, pro Christo Antichristil, 2occidentem literae carnem pro spiritu & veritate 3amplectamur. Probate, inquit ille, spiritus, an ex 4Deo sint: nec quouis doctrinae vento dimoueamini. 5Vnde res quidem ipsa 〈…〉 postulat, vt cum simplicitate Euangelica, serpentinam simul adiungamus prudentiam, quae spiritus discernat, quae probet omnia, quae quod bonum est teneat, quae scitè nouit lucem à tenebris, à synceris fucata distinguere: Denique quae it a simplex sit, vt fraudem intentet nemini, eademque rursus sic cauta sit, vt versutiam caueat astutorū. Id autem haud magno fiet negotio, si postposita addictione partiumque studijs, toti ex ore coelestis magistri, nonex hominū decretis, non multitudinis consensu, non temporum aut vulgi cō suetudine pendeamus: sicque ad scripturas mentem reuocemus, vt, quod monet Hilarius, intelligentiam ex verbis domini expectare velimus, non quod antè lectionem ipsi praeripuimus, id scriptum esse intelligamus: neque tantum tribuamus idolis cogitationum nostratum, vt quae semel arripuimus, ea mordicus tueamur, sed quae rectè tuenda sunt, ea priùs diligenti indagatione peruestigemus. Scrutari proinde scripturas iubemur,
- 1Adhortatio ad plebem populumque Christianum.
- 21. Joan. 4.1. Ioan. 4.
- 3Ephes. 4.
- 4Mat. 10.
- 51. Thes. 5.
