A30210:322
Taith y pererin, neu, siwrneu din o'r bid hwn i'r bid addaw dan gyffelybiaeth…Taith y pererin, neu, siwrneu dyn o'r byd hwn i'r byd addaw dan gyffelybiaeth…
Taith y pererin, neu, siwrneu din o'r bid hwn i'r bid addaw dan gyffelybiaeth breuddwyd in yr hwn a dangosir, in gyntaf, y mod o'i gychwŷnfa ef, in ail ei siwrneu ddyrŷs, in drydŷdd, ei ddyfodiad or diwedd i'r wlad ddymunol, teŷrnas nêf / o wneuthuriad John Bunyan, in saesnaeg ; y llyfr hwn a argraphwŷd in sasnaeg bymtheg o weithiau, ac unwaith or blaen in gymraeg o gyfieuthad cymmŷfg ddwŷlo.Taith y pererin, neu, siwrneu dyn o'r byd hwn i'r byd addaw dan gyffelybiaeth breuddwyd yn yr hwn a dangosir, yn gyntaf, y modd o'i gychwŷnfa ef, yn ail ei siwrneu ddyrŷs, yn drydŷdd, ei ddyfodiad or diwedd i'r wlad ddymunol, teŷrnas nêf / o wneuthuriad John Bunyan, yn saesnaeg ; y llyfr hwn a argraphwŷd yn sasnaeg bymtheg o weithiau, ac unwaith or blaen yn gymraeg o gyfieuthad cymmŷfg ddwŷlo.
Argraphwŷd in y Mwŷthig : Gan Thomas Jones, MDCLXXXXIX 1699Argraphwŷd yn y Mwŷthig : Gan Thomas Jones, MDCLXXXXIX 1699
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Yr oedd y llwŷbr hefŷd in y Dyffrŷn hwn in gyfŷng jawn, ac am hynnŷ a bu hi in galled jawn ar Christian in ill ymma▪ Oblegit pan geisiai ef in y tywŷllwch ochelŷd y ffôs ar y nail law, fe a fyddai in barod i syrthio drofodd ar y law arall: A phan geisiai ef hefŷd ymgadw rhag y clay o'r nail du, oni byddai ef in gofalus jawn, fe a fyddai in barod jawn▪i syrthio ir ffôs; Ac fell hŷn yr oedd ef in mined ymlaen; Ac mi a'i clywais ef ymma in ocheneidio in dost; Canŷs heblaw y perŷgl a grybwŷllwŷd amdano uchod, yr oedd y llwŷbr mor dywŷll, fell na wŷddai ef in fynnŷch, pan godai ef ei droed i fined ymlaen, ym mha le, nac ar babeth a gosodai ef ei droed drachefen.
Yr oedd y llwŷbr hefŷd yn y Dyffrŷn hwn yn gyfŷng iawn, ac am hynnŷ a bu hi yn galed iawn ar Christion yn y lle ymma▪ Oblegit pan geisiai ef yn y tywŷllwch ochelŷd y ffôs ar y naill law, fe a fyddai yn barod i syrthio drofodd ar y llaw arall: A phan geisiai ef hefŷd ymgadw rhag y clai o'r naill du, oni byddai ef yn gofalus iawn, fe a fyddai yn barod iawn▪i syrthio ir ffôs; Ac fel hŷn yr oedd ef yn myned ymlaen; Ac mi a'i clywais ef ymma yn ocheneidio yn doft; Canŷs heblaw y perŷgl a grybwŷllwŷd amdano uchod, yr oedd y llwŷbr mor dywŷll, fel na wŷddai ef yn fynnŷch, pan godai ef ei droed i fyned ymlaen, ym mha le, nac ar ba beth a gosodai ef ei droed drachefen.
Heblaw hŷn, yr oedd safn uffern ynghanol ⟨p. 72⟩y Dyffrŷn hwn, ac yr oedd hi hefŷd in agos jawn at fin y ford; A phan wŷbu Cristion hynnŷ, efe a ddywedodd Pa beth a wnafi yr awron? Ac yr oedd y fflam a'r mŵg, a'r Gwreichion, ynghŷd a lleisiau creulon ac erchŷll in dyfod allan in fynŷch, ac in aml jawn oddiyno; Ac oblegit nad allay Cristion a'i gleddŷf wneuthur niweid ir pethau hŷn, fell a gwnaethai o'r blaen i Apol lion, efe a'i dododd in ei wane; Ac a gymmerodd Arf arall in ei law, a elwid Pôb rhŷw weddi (Ephesiaid 6.18.) Ac mi a'i clywn ef in gweddio, Attolwg Arglwŷdd gwared fy enaid (