O Dâd nefol, yr hwn wit Dduw ysprydion pob cnawd, yr hwn a wnaethost yr eneidiau hyn i ni, ac a ragluniaist i ni yr amser, megis i ddyfod i'r bid hwn, felly gwedi gorphen ein gyrfa i fined allan o honaw. Rhif y dyddiau a osodaist i mi ydynt yr awrhon in darfod, mi a ddaethym i'r terfyn eithaf a osodaist di i mi, tu hwnt i'r hwn ni allaf fi fined. Mi a wn O Arglwydd, os a'i di i'r farn nad byw un cnawd cyfiawn in dy olwg di. A my fi (O Arglwydd) or holl ray eraill a ymddengys in fwyaf am-mhur ac anghyfiawn; Canys nid ymleddais i mor ymladdiad da, er mwyn ymddiffyn dy ffydd a'th grefydd, mor frŵd a disigl ac y dylaswn: and rhag ofn anfodloni y bid,1 mi a roddais ford i bechodau a beiau; ac er mwyn rhyngu bodd i'm cnawd, mi a dorrais dy holl orchymynnion, mewn meddwl, gair, a gweithred: Fell ⟨p. 358⟩y mae fy mhechodau in dal y faith afael ynof, nad wyf in meiddiaw mor edrych i fynu: ac y maent in fwy o rifedi, nac yw gwalld fy mhen. Os tidy O Arglwydd a greffi ar fy anwireddau, pale y safaf. Os tidy am pwysi i in y clorian fe am cair i in rhŷ yscafn. Canys yr wyf in wâg o holl gyfiawnder i haeddu dy drugaredd: Ac in llwythog o bob anwiredd, a gyfion haeddai dy ddigofaint trymddwys. And o fy Arglwydd a'm Duw, er mwyn Jesus Grist dy Fâb, in yr hwn in unig i'th fodlonir ag oll edifeiriol bechaduriaid credadwy: cymmer dosturi a thrugaredd arnaf, yr hwn wyf bennaf pechadur. Bwrw fy holl bechodau i allan o'th gof, a golch ymmaith fy holl anwireddau allan o'th olwg di â gwerthfawroccaf waed dy Fâb, yr hwn yr wyf in ei gredu iddo ei dywallt (mal Oen difrycheulyd) i •anhau fy mhechodau. In y ffydd honey bum fyw, in y ffydd honey byddaf farw: gan gredu i Jesus Grist farw dross fy mhechodau, a chyfodi drachefn er mwyn fynghyfiawnhad. A chan welled iddo ef ddioddef y farwolaeth, a dwyn pwys y gospedigaeth, yr hon oedd ddyledus i'm pechodau i; O Dâd, er mwyn ei farwolaeth a'i ddioddefaint ef, in awr (a myfi in dyfod i ymddangos ger bron dy orseddfaingc di) rhyddhâ a gwared fi oddiwrth y farnedigaeth ofnadwy, yr honey mae fy mhechodau in ei gyfiawn haeddu. A chyflawna â myfi y rasusol a'r gyssurus addewid,2 yr hon a wnaethost in dy Efengyl: self pwy bynnac a gredo ynot ti a gaiff fywyd tragwyddol, ac ni ddaw i farn, eithr efe a aiff trwodd o farwolaeth i fywyd. Cryfha O Grist fy ffydd, fell y gallwyf osod oll hither om jechydwriaeth ⟨p. 359⟩in haeddedigaethau dy ufydd-dod, a'th waed.
O Dâd nefol, yr hwn wyt Dduw ysprydion pob cnawd, yr hwn a wnaethost yr eneidiau hyn i ni, ac a ragluniaist i ni yr amser, megis i ddyfod i'r byd hwn, felly gwedi gorphen ein gyrfa i fyned allan o honaw. Rhif y dyddiau a osodaist i mi ydynt yr awrhon yn darfod, mi a ddaethym i'r terfyn eithaf a osodaist di i mi, tu hwnt i'r hwn ni allaf fi fyned. Mi a wn O Arglwydd, os a'i di i'r farn nad byw vn cnawd cyfiawn yn dy olwg di. A my fi (O Arglwydd) or holl rai eraill a ymddengys yn fwyaf am-mhur ac anghyfiawn; Canys nid ymleddais i mor ymladdiad da, er mwyn ymddiffyn dy ffydd a'th grefydd, mor frŵd a disigl ac y dylaswn: ond rhag ofn anfodloni y byd,1 mi a roddais ffordd i bechodau a beiau; ac er mwyn rhyngu bodd i'm cnawd, mi a dorrais dy holl orchymynnion, mewn meddwl, gair, a gweithred: Fel ⟨p. 358⟩y mae fy mhechodau yn dal y fath afael ynof, nad wyf yn meiddiaw mor edrych i fynu: ac y maent yn fwy o rifedi, nac yw gwalld fy mhen. Os ty di O Arglwydd a greffi ar fy anwireddau, pa le y safaf. Os ty di am pwysi i yn y clorian fe am cair i yn rhŷ yscafn. Canys yr wyf yn wâg o holl gyfiawnder i haeddu dy drugaredd: Ac yn llwythog o bob anwiredd, a gyfion haeddai dy ddigofaint trymddwys. Ond o fy Arglwydd a'm Duw, er mwyn Jesu Grist dy Fâb, yn yr hwn yn vnig i'th fodlonir ag oll edifeiriol bechaduriaid credadwy: cymmer dosturi a thrugaredd arnaf, yr hwn wyf bennaf pechadur. Bwrw fy holl bechodau i allan o'th gof, a golch ymmaith fy holl anwireddau allan o'th olwg di â gwerthfawroccaf waed dy Fâb, yr hwn yr wyf yn ei gredu iddo ei dywallt (mal Oen difrycheulyd) i •anhau fy mhechodau. Yn y ffydd hon y bum fyw, yn y ffydd hon y byddaf farw: gan gredu i Jesu Grist farw dros fy mhechodau, a chyfodi drachefn er mwyn fynghyfiawnhad. A chan weled iddo ef ddioddef y farwolaeth, a dwyn pwys y gospedigaeth, yr hon oedd ddyledus i'm pechodau i; O Dâd, er mwyn ei farwolaeth a'i ddioddefaint ef, yn awr (a myfi yn dyfod i ymddangos ger bron dy orseddfaingc di) rhyddhâ a gwared fi oddiwrth y farnedigaeth ofnadwy, yr hon y mae fy mhechodau yn ei gyfiawn haeddu. A chyflawna â myfi y rasusol a'r gyssurus addewid,2 yr hon a wnaethost yn dy Efengyl: sef pwy bynnac a gredo ynot ti a gaiff fywyd tragwyddol, ac ni ddaw i farn, eithr efe a aiff trwodd o farwolaeth i fywyd. Cryfha O Grist fy ffydd, fel y gallwyf osod oll hyder om iechydwriaeth ⟨p. 359⟩yn haeddedigaethau dy vfydd-dod, a'th waed.
- 1Num. 16.22. Jer. 38.16. Luc. 22.53. Psal. 143.2.
- 2Psal. 41.22. Psal. 130.3. Dan. 5.27. Mat. 3.17. Eze. 18.22. 1 Pet. 1.19. Rhuf. 4.25. 1 Cor. 15.3, 4.
