In ail, Duw ai gesyd ei hun fell tân yssol anfeidrol in dy erbyn di, ac ath sathr di dan ei draed, yr hwn y ddarfu i'tti drwy dy bechod ei sathru ef ai ogoniant tan draed dross dy hôll fywyd: fe all dŷn ddychymygu poenau creulon i un arall, a nerth mawr a all berry i ffonnig fechan roddi dyrnodiau trymion; and gallu mawr gwedi ei gynhyrfu (gan lidiawgrwydd mawr, a digofaint) i daro, sydd in peri r dyrnod in farwol. Yr wyfi in dywedyd i'ti, y bid holl ddoethineb Duw yr amser hwnnw wedi ei osod in dy erbyn di, i lunnio allan boenau i'tti, Mich. 2.3. Ni theimlwyd erioed, nag y feddyliwydam y faith ddigofaint ac a ddychymygodd yr Arglwydd in dy erbyn di, yr hwn wit in byw ac in marw in dy gyflwr naturiol, am hynny y gelwir y digofaint hwnnw, dig•faint i ddyfod, 1 Thess. 1.10. Y poenau a lunia doethineb Duw, ac a ddyru ei hollalluog allu ef in dy erbyn, yr rhai hefyd a fydd rhaid ⟨p. 122⟩itti ei dioddef, ni bu erioed moi cyffelib; in gimmint ac na welwyd erioed mor faith allu yngwneuthuriad y bid, ac a welir in hyn, self, in dal y creadur truan tan y digofaint ymma, yr hwn sydd in dal i fynu 'r enaid ar nail law, ac in ei guro ef ar law arall, gan losgi in dragywydd fell tan in erbyn y creadur, ar creadur hwnnw, self yr enaid heb ei losgi bight i fynu er hynny, Rhuf. 9.22. Datc. 20.10. Na thybia may creulondeb ydyw hyn, cyfiawnder ydyw; pa brûs sŷdd gan Dduw am y fâth ffiaidd ddryg ddŷn yr hwn nid all dim ei wneuthur in ddâ, tra fô efe fŷw. Os byddwn ni in hîr in cymynu pren, ac heb allu gwneuthur ûn llestr cymmwys o honaw ef, nay roddi ef mewn un defnydd da i'ni ein hunain, yr ydym ni in ei daflu ef ir tân: Mae Duw in dy gymmynu di drwy bregethau, drwy glefyd, drwy golledion, a gwrthwynebion, drwy farwolaeth ddisymwth, a thrueni, a hefyd drwy drugareddau, ⟨p. 123⟩ac etto nid yw dim in dy wneuthur di in well; Beth a wna Duw a thydi, and dy daflu di oddiymma ir tán. Oh meddwl am y digofaint ymma, cyn ei deimlo ai glywed ef. Gwell oedd gennif fi fôd yr holl fŷd in llosgi o amgylch fy nglhustiau, na chael un ŵg oddiwrth fendigedig wyneb y Duw anherfynôl, ac ofnadwy: Nid eli ddoddef y boenedigaeth oddiwrth ychydig dân cêgin ar ben dy fŷs dross ûn hanner awr or ûntu: Pa fôdd y dioddefi di lidiawgrwydd y tân yssol anherfynol ymma ar dy gorph ath enaid in dragywydd.
Yn ail, Duw ai gesyd ei hun fel tân yssol anfeidrol yn dy erbyn di, ac ath sathr di dan ei draed, yr hwn y ddarfu i'tti drwy dy bechod ei sathru ef ai ogoniant tan draed dros dy hôll fywyd: fe all dŷn ddychymygu poenau creulon i un arall, a nerth mawr a all beri i ffonnig fechan roddi dyrnodiau trymion; ond gallu mawr gwedi ei gynhyrfu (gan lidiawgrwydd mawr, a digofaint) i daro, sydd yn peri r dyrnod yn farwol. Yr wyfi yn dywedyd i'ti, y bydd holl ddoethineb Duw yr amser hwnnw wedi ei osod yn dy erbyn di, i lunnio allan boenau i'tti, Mich. 2.3. Ni theimlwyd erioed, nag y feddyliwydam y fath ddigofaint ac a ddychymygodd yr Arglwydd yn dy erbyn di, yr hwn wyt yn byw ac yn marw yn dy gyflwr naturiol, am hynny y gelwir y digofaint hwnnw, dig•faint i ddyfod, 1 Thess. 1.10. Y poenau a lunia doethineb Duw, ac a ddyru ei hollalluog allu ef yn dy erbyn, yr rhai hefyd a fydd rhaid ⟨p. 122⟩itti ei dioddef, ni bu erioed moi cyffelib; yn gimmint ac na welwyd erioed mor fath allu yngwneuthuriad y byd, ac a welir yn hyn, sef, yn dal y creadur truan tan y digofaint ymma, yr hwn sydd yn dal i fynu 'r enaid ar naill law, ac yn ei guro ef ar llaw arall, gan losgi yn dragywydd fel tan yn erbyn y creadur, ar creadur hwnnw, sef yr enaid heb ei losgi byth i fynu er hynny, Rhuf. 9.22. Datc. 20.10. Na thybia mai creulondeb ydyw hyn, cyfiawnder ydyw; pa brûs sŷdd gan Dduw am y fâth ffiaidd ddryg ddŷn yr hwn nid all dim ei wneuthur yn ddâ, tra fô efe fŷw. Os byddwn ni yn hîr yn cymynu pren, ac heb allu gwneuthur ûn llestr cymmwys o honaw ef, nai roddi ef mewn un defnydd da i'ni ein hunain, yr ydym ni yn ei daflu ef ir tân: Mae Duw yn dy gymmynu di drwy bregethau, drwy glefyd, drwy golledion, a gwrthwynebion, drwy farwolaeth ddisymwth, a thrueni, a hefyd drwy drugareddau, ⟨p. 123⟩ac etto nid yw dim yn dy wneuthur di yn well; Beth a wna Duw a thydi, ond dy daflu di oddiymma ir tán. Oh meddwl am y digofaint ymma, cyn ei deimlo ai glywed ef. Gwell oedd gennif fi fôd yr holl fŷd yn llosgi o amgylch fy nglhustiau, na chael un ŵg oddiwrth fendigedig wyneb y Duw anherfynôl, ac ofnadwy: Nid elli ddoddef y boenedigaeth oddiwrth ychydig dân cêgin ar benn dy fŷs dros ûn hanner awr or ûntu: Pa fôdd y dioddefi di lidiawgrwydd y tân yssol anherfynol ymma ar dy gorph ath enaid yn dragywydd.
