[Y cywir ddychwelwr.]

In ail, o herwydd bod Duw weithiau in rhoddi rhyw gyfyngderau arnynt; ac in ei nag-have hwynt or peth y byddent in ei geisio, hwy a fyddent or faith yspryd gwyllt, annynad, digus, oblegid nad oedd yr Arglwydd in ei cynnal hwy ar ei liniau in wastadol, hwy a redent ymmaith: Felly, mae lawyer dŷn in cyffwrdd a threistwch ddigon in ei ymchwydd pechadurus, ai gyflwr meddwaidd, ac y mae efe in clywed sôn am y nêf, ac am gyflwr sydd well, etto pam yr 'r â efe at ei chwantau cnawdol ⟨p. 298⟩ar crochanau cîg drachefn? Oh! am fod cimmint o anhawftra, aco rwystrau in ei f•ordd, ac o herwydd ei fod in gweddio weithiau ac heb gael esmwythdra, am hynny mae efe in bwytta, in yfed, in chwerthin, in gwawdio, ac in cysgu rhag law in ei gyffwr truan gresynol, Math. 7.15. am hynny mae efe in rhodio in y ford lydan, o herwydd body ford arall self, y ford sydd in arwain ir bywyd, in gyfing ac in gûl; mae in bla in faich ac in garchar gan ddynion fod gan gaethed arnynt; gwell oedd gan ddynion gan mwyaf eistedd awr in y cyffion, na bod awr ar ei gweddi; gwell ganthynt fod in ddamnedig in y diwedd, na chwyscu in rhedeg yr yrsa i dderbyn coron: ac ar yr achos ymma mae dynion in aros in ddiofal.

Yn ail, o herwydd bod Duw weithiau yn rhoddi rhyw gyfyngderau arnynt; ac yn ei nag-hau hwynt or peth y byddent yn ei geisio, hwy a fyddent or fath yspryd gwyllt, annynad, digus, oblegid nad oedd yr Arglwydd yn ei cynnal hwy ar ei liniau yn wastadol, hwy a redent ymmaith: Felly, mae llawer dŷn yn cyffwrdd a threistwch ddigon yn ei ymchwydd pechadurus, ai gyflwr meddwaidd, ac y mae efe yn clywed sôn am y nêf, ac am gyflwr sydd well, etto pam yr 'r â efe att ei chwantau cnawdol ⟨p. 298⟩ar crochanau cîg drachefn? Oh! am fod cimmint o anhawftra, aco rwystrau yn ei f•ordd, ac o herwydd ei fod yn gweddio weithiau ac heb gael esmwythdra, am hynny mae efe yn bwytta, yn yfed, yn chwerthin, yn gwawdio, ac yn cysgu rhag llaw yn ei gyffwr truan gresynol, Math. 7.15. am hynny mae efe yn rhodio yn y ffordd lydan, o herwydd bod y ffordd arall sef, y ffordd sydd yn arwain ir bywyd, yn gyfing ac yn gûl; mae yn bla yn faich ac yn garchar gan ddynion fod gan gaethed arnynt; gwell oedd gan ddynion gan mwyaf eistedd awr yn y cyffion, na bod awr ar ei gweddi; gwell ganthynt fod yn ddamnedig yn y diwedd, na chwyscu yn rhedeg yr yrsa i dderbyn coron: ac ar yr achos ymma mae dynion yn aros yn ddiofal.