Dubia.
pp. 18–44471 passagespart 12 of 12
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
pp. 18–44471 passagespart 12 of 12
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Epistol• Bernardi Syluestris.
Sermones Gilleberti 48. in Cantica, ab eo loco quo Bernardus morte praeventus desierat. scripsit enim Bernar. tantū 86.
Sermones Gilleberti 48. in Cantica, ab eo loco quo Bernardus morte praeuentus desierat. scripsit enim Bernar. tantū 86.
De lamentatione Mariae.
Doctrina Bernardi.
Homilia de discipulis euntibus Emmaus.
Homilia de discipulis euntibus Emaus.
Libellus de amore Dei.
De natura & dignitate amoris divini libellus.
De natura & dignitate amoris diuini libellus.
Liber de Passione Dei, super illud. Ego sum vitis vera.
Oratio rythmica ad membra corporis Christ•: Et alia de dominica passione: item alia ad Christum & Mariam: item alia de nativitate Christi.
Oratio rythmica ad membra corporis Christ•: Et alia de dominica passione: item alia ad Christum & Mariam: item alia de natiuitate Christi.
Formula privatae confessionis.
Formul• priuatae confessionis.
Ad Sororens modus been vivendi.
Ad Sororens modus bene viuendi.
De conscientia Liber alius.
Deprecatio ad Mariam.
De miseria humana.
Sermones de pugna spirituali.
De 12. gradibus humilitatis.
Sermo in Dominica infra octavam Epiphaniae.
Sermo in Dominica infra octauam Epiphaniae.
De coena Serm. 15. P. Martyr alterius nomen appositū vidit.
De coena Serm. 15. P. Martyr alterius nomen appositū vidit.
Homilia super, Simile est regnum coelorum negotiatori.
Epistola ad Matthaeum Alban•nsem Episcopum.
Super salve Regina, Meditatio.
Super salue Regina, Meditatio.
Sermo in aduen•u Domini de 11. on•ribus. ⟨p. 43⟩Vita Sancti Malachiae.
Galfridi Arthurij Monumetensis lib. 4. de rebus Britannicis. Censura G. Neubrigensis: Quidam (inquit) nostris temporibus scriptor emer•it, ridicula de Britannis figmenta contexens, eosque longè supra virtutem Macedonum & Romanorum, impudenti v•nitate attollens, Galfridus hic dictus est, agnomen haben• Arthurij: pro eo quòd fabulas de Arthuro ex priseis Britonum figmentis sumptas, & ex propriò auctas, per superi•ductum Latini sermonis colorem, honesto historiae nomine palliavit. Qui etiam maiori ausu, •uiusdam Merlini divinationes fallacissimas, quibus utique plurimum de proprio adiecit dumb eas in Latinu• transfunderet, tanquam authenticas & immobili veritate subnixas, prophetias vulga•it. Rursus, Praeterea in libro suo quem Britonū historian vocat, quàm petulanter & impudenter ferè omnia mentiatur, nem• nisi ve•erum historiarum ignarus, quum in librū istū incidit, ambigere sinitur. Nam qui rerum veritatem non didicit, fabularū vanitatem indiscretè admi••it. Omitto quanta de gestis Britonum ante Julij Caesaris imperium & aduentū, home iste confinxit; vel ab alijs confict a tanquam authentica scripserit. Haec ille aliquantò asperiùs: quanquā & in ipsū Neubrigensē resundi eadem culpa debet quam Arthurio tribuit. Aliquando enim des•ectit ipse à caeteris historicis: nugis item fabulisque circū fluit, in suâ rerum Anglicarum Historia.
Galfridi Arthurij Monumetensis lib. 4. de rebus Britannicis. Censura G. Neubrigensis: Quidam (inquit) nostris temporibus scriptor emer•it, ridicula de Britannis figmenta contexens, eosque longè supra virtutem Macedonum & Romanorum, impudenti v•nitate attollens, Galfridus hic dictus est, agnomen haben• Arthurij: pro eo quòd fabulas de Arthuro ex priseis Britonum figmentis sumptas, & ex propriò auctas, per superi•ductum Latini sermonis colorem, honesto historiae nomine palliauit. Qui etiam maiori ausu, •uiusdam Merlini diuinationes fallacissimas, quibus vtique plurimum de proprio adiecit dum eas in Latinu• transfunderet, tanquam authenticas & immobili veritate subnixas, prophetias vulga•it. Rursus, Praeterea in libro suo quem Britonū historia• vocat, quàm petulanter & impudenter ferè omnia mentiatur, nem• nisi ve•erum historiarum ignarus, quum in librū istū incidit, ambigere sinitur. Nam qui rerum veritatem non didicit, fabularū vanitatem indiscretè admi••it. Omitto quanta de gestis Britonum ante Iulij Caesaris imperium & aduentū, hom• iste confinxit; vel ab alijs confict a tanquam authentica scripserit. Haec ille aliquantò asperiùs: quanquā & in ipsū Neubrigensē resundi eadem culpa debet quam Arthurio tribuit. Aliquando enim des•ectit ipse à caeteris historicis: nugis item fabulisque circū fluit, in suâ rerum Anglicarum Historia.
Epistola FRANCISCI ad omnes fratres suos, spuria. 1Bellarm. de Missa. lib. 2. cap. 10.
PSALTERIVM B. MARIAE falsò tribuitur1 Bonaventurae. nam ille super Magistrum ait, cavendum esse ne dum matris excellentia ampliatur, filij gloria minuatur.
PSALTERIVM B. MARIAE falsò tribuitur1 Bonauenturae. nam ille super Magistrum ait, cauendum esse ne dum matris excellentia ampliatur, filij gloria minuatur.
Jacobi de Voragine Episcopi Genuensis Legenda vulgò dicta Aurea, revera est impudentissima legenda mendaciorū.
Iacobi de Voragine Episcopi Genuensis Legenda vulgò dicta Aurea, reuera est impudentissima legēda mendaciorū.
NICEPHORVS CALLISTVS fabularum1 plenus. Apud eum fabula est de imagine Christi missâ ab eo ad Abagarum. Euseb. hist. l. 1. in fine, nil tale in Archivis reipub. Edessenae reperit.
NICEPHORVS CALLISTVS fabularum1 plenus. Apud eum fabula est de imagine Christi missâ ab eo ad Abagarum. Euseb. hist. l. 1. in fine, nil tale in Archiuis reipub. Edessenae reperit.
Veteres Authores qui non citantur à Posteris suis, nec ab aliquo bono authore habent testimonium, vel spurij pro•uldubiò sunt, vel non in Ecclesia probati, & minoris certè fidei: ut Ludgarus de miraculis Sti Suiberti &c.
Veteres Authores qui non citantur à Posteris suis, nec ab aliquo bono authore habent testimonium, vel spurij pro•uldubiò sunt, vel non in Ecclesia probati, & minoris certè fidei: vt Ludgarus de miraculis Sti Suiberti &c.
Libros item editos à Romanis Bibliothecarijs, quique tantùm in Vaticana reperiuntur, vel Monachorum Claustris, suspectos habemus.
Quae à veteribus incommodè dicta sunt de re aliquâ fidei, si ante exortam de re eâdem haeresin, commodè & candidè exponenda: sin post, communiter reijcienda.