Verses in praise of Berengarius.
Qvem modo miratur, semper mirabitur orbis,
1Ille Berengarius non obiturus obit:
Quem sacrae fidei fastigia summa tenentem,
Tandem extrema dies abstulit ausa nefas.
Illa dies damnosa dies, & perfida mundo:
Qua dolor & rerum summa ruina fuit.
Qua status ecclesiae, qua spes, qua gloria cleri,
Qua cultor juris jurè ruente ruit.
Quicquid Philosophi, quicquid cecinere Poetae,
Ingenio cessit eloquioquè suo.
Sanctior & major sapientia, maius adorta,
Implevit sacrum pectus & ora Deo.
Pectus eam voluit, vox protulit, actio prompsit:
Singula factory sic studuere suo.
Vir sacer & sapiens, cui nomen crescit in horas:
Quo minor est quisquis maximus est hominum.
Qui census peperit paucos, seruavit honours:
Cui potior pauper divite, jusue lucro.
Cui nec desidiam, nec luxum res dedit ampla:
Nec tumidum fecit multus & altus honos.
Qui nec ad argentum, nec ad aurum lumina flexit:
Sed doluit quoties cui daret haec, aberat.
Qui non cessavit inopum fulcire ruinas,
Donec inops, dando pauper & ipse fuit.
Cuius cura sequi naturam legibus uti,
Et mentem vitijs, ora negare dolis:
Virtutes opibus, verum praeponere falso,
Nil vacuum sensu dicere vel facere:
Laedere nec quemquam, cunctis prodesse, favorem
Et populare lucrum pellere meant, manu.
Cui vestis textura rudis, cui non fuit unquam,
Ante sitim potus, nec cibus ante famem.
Quem pudor hospitium statuit sibi, quamque libido
Incestos superat, tam superavit eam.
Quem natura parens cum mundo contulit, inquit,
Degenerant alij, nascitur iste mihi:
Quaeque vagabatur & penè reliquerat orbem,
Inclusit sacro pectore justitiam.
Vir sacer à puero, qui quantum praeminet orbi
Fama, adeò famae praeminet ipse suae.
Fama minor meritis cùm totum peruo let orbem,
Cùm semper crescat, non erit aequa tamen.
Vir pius atque gravis, vir sic in utroque modestus,
Ut livor neutro rodere possit eum.
Livor enim destet, quem carpserat antea, nec tam
Carpsit & odit eum, quam modo laudat, amat:
Quàm prius ex vita, tam nunc ex morte gemiscit,
Et queritur celeres huius abisse dies.
Vir verè sapiens & parte beatus ab omni:
Qui coelos anima, corpore ditat humum.
Post obitum secum vi•ram precor ac requiescam,
Nec fiat melior sors mea sort sua.
Verses in praise of Berengarius.
QVem modo miratur, semper mirabitur orbis,
1Ille Berengarius non obiturus obit:
Quem sacrae fidei fastigia summa tenentem,
Tandem extrema dies abstulit ausa nefas.
Illa dies damnosa dies, & perfida mundo:
Qua dolor & rerum summa ruina fuit.
Qua status ecclesiae, qua spes, qua gloria cleri,
Qua cultor iuris iurè ruente ruit.
Quicquid Philosophi, quicquid cecinere Poetae,
Ingenio cessit eloquioquè suo.
Sanctior & maior sapientia, maius adorta,
Impleuit sacrum pectus & ora Deo.
Pectus eam voluit, vox protulit, actio prompsit:
Singula factori sic studuere suo.
Vir sacer & sapiens, cui nomen crescit in horas:
Quo minor est quisquis maximus est hominum.
Qui census peperit paucos, seruauit honores:
Cui potior pauper diuite, iusue lucro.
Cui nec desidiam, nec luxum res dedit ampla:
Nec tumidum fecit multus & altus honos.
Qui nec ad argentum, nec ad aurum lumina flexit:
Sed doluit quoties cui daret haec, aberat.
Qui non cessauit inopum fulcire ruinas,
Donec inops, dando pauper & ipse fuit.
Cuius cura sequi naturam legibus vti,
Et mentem vitijs, ora negare dolis:
Virtutes opibus, verum praeponere falso,
Nil vacuum sensu dicere vel facere:
Laedere nec quemquam, cunctis prodesse, fauorem
Et populare lucrum pellere mente, manu.
Cui vestis textura rudis, cui non fuit vnquam,
Ante sitim potus, nec cibus ante famem.
Quem pudor hospitium statuit sibi, quamque libido
Incestos superat, tam superauit eam.
Quem natura parens cum mundo contulit, inquit,
Degenerant alij, nascitur iste mihi:
Quaeque vagabatur & penè reliquerat orbem,
Inclusit sacro pectore iustitiam.
Vir sacer à puero, qui quantum praeminet orbi
Fama, adeò famae praeminet ipse suae.
Fama minor meritis cùm totum peruo let orbem,
Cùm semper crescat, non erit aequa tamen.
Vir pius atque grauis, vir sic in vtroque modestus,
Vt liuor neutro rodere possit eum.
Liuor enim destet, quem carpserat antea, nec tam
Carpsit & odit eum, quam modo laudat, amat:
Quàm prius ex vita, tam nunc ex morte gemiscit,
Et queritur celeres huius abisse dies.
Vir verè sapiens & parte beatus ab omni:
Qui coelos anima, corpore ditat humum.
Post obitum secum vi•ram precor ac requiescam,
Nec fiat melior sors mea sorte sua.
- 1Verses in commendation of Berengarius.