B10304:187
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad…
Dad seiniad meibion y daran self ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An echo of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apology, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.Dad seiniad meibion y daran sef ail-printiad o lyfr Escob Juel a elwir deffyniad ffydd eglwys loegr : ac o epistol yr Escob Dafies at y Cembru = An eccho of the sons of thunder, being a second impression of Bishop Juel's Apologie, and of Bishop Davies his Epistle, in the British tongue.
Oxford : Printiedig in Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671Oxford : Printiedig yn Rhydychen gan W.H. ac a werthir gan lyfrwyr Grecsam a Llanfyllin ..., 1671
Modern spelling is a reading aid: the words are the author’s, only the spelling is modernized. Original shows the page as printed, with the transcription marks.
Canys eu harfer nhwy ydyw ffrostio in ddi •wilydd na ddichyn eu heglwys nhwy syrthio mewn amryfyssedd; nad oes ddim ⟨p. 151⟩bay ynthi; ag nad rhaid iddynt roi'r goreu i ni mewn dim. Neu od oes fai, yr Escobion a'r Abhadeu a ddylent fod in farnwyr arno; oblegid nhwy piau riff uniowni achossion, a hwynt-hwy ydynt Eglwys Dduw. Medd Aristoteles ni ddichyn dinas fod o blant gordderch: Eithr pwy un a wna Eglwys Dduw ai gallu hod o'r gwyr hyn ai peidio, ystyrion• hwy hunain Diau, nad yw'r Abbadau gyfreithlawn Abbadau: na'r Escobion, chwaith, Escobion naturiol. And nhwynt hwy •w'r Eglwys; gedwch i hynny fod: G••andawer nhwy in y Cynghorau, bydded genthynnhwy'n unig, awdurdod wrth ddadl i wneuthyr a fynnont: Etto'n yr hen amser pan oedd Eglwys Dduw'n cael ei choledd a‘i llywodraethu 'n dda jawn, (o chystedlir hi a'u heglwys nhwy) yr oeddid (medd Ciprianus) in galw henuriaid, a Diaconiaid, a s•rn o'r cyffredin bobl hefyd, ag in e• gwneuthyr nhwy'n gydnabyddus ag achossion eglwysig.
Canys eu harfer nhwy ydyw ffrostio yn ddi •wilydd na ddichyn eu heglwys nhwy syrthio mewn amryfyssedd; nad oes ddim ⟨p. 151⟩bai ynthi; ag nad rhaid iddynt roi'r goreu i ni mewn dim. Neu od oes fai, yr Escobion a'r Abhadeu a ddylent fod yn farnwyr arno; oblegid nhwy piau ryf vniowni achossion, a hwynt-hwy ydynt Eglwys Dduw. Medd Aristoteles ni ddichyn dinas fod o blant gordderch: Eithr pwy vn a wna Eglwys Dduw ai gallu hod o'r gwyr hyn ai peidio, ystyrion• hwy hunain Diau, nad yw'r Abbadau gyfreithlawn Abbadau: na'r Escobion, chwaith, Escobion naturiol. Ond nhwynt hwy •w'r Eglwys; gedwch i hynny fod: G••andawer nhwy yn y Cynghorau, bydded genthynnhwy'n vnig, awdurdod wrth ddadl i wneuthyr a fynnont: Etto'n yr hen amser pan oedd Eglwys Dduw'n cael ei choledd a‘i llywodraethu 'n dda iawn, (o chystedlir hi a'u heglwys nhwy) yr oeddid (medd Ciprianus) yn galw henuriaid, a Diaconiaid, a srn o'r cyffredin bobl hefyd, ag yn e gwneuthyr nhwy'n gydnabyddus ag achossion eglwysig.