Atteb. In ail, Nid yw na meibion na merhed heb ei hail-ni, sith in dyfod i fod in dlawd in yr yspryd, ac felli i gael ei dwyn allan oi holl ddyled-swydau at Grist canys ped fae bossibl iddynt dory in rhydd oddi wrth bôb pechod, etto ymma y safant mal yr Scrifenyddion ar Pharisaeaid, ac felly megis Paul in lawn o zel cyn ei droad, hwy a ymprydiasant, ac a weddiasant, ac a gadwasant y sabbath, and hwy a orphywysasant or y cyfiawnder sydd or ddeddf, ac in y cyflawniad or rhain ar fâth ddyledswyddau: Cymmerwch y rhagrithiwr goref yr hwn sydd gantho y tŷb cryfaf fod Duw in ei garu, a gofynnwch iddo paham y mae efe in gobeithio ⟨p. 194⟩bod in gadwedig fe a ettyb, y• wyfi in gweddio in gwrando, in darllen, in caru gwyr da, ac in crio allan in erbyn pechodau r amser. A dywedwch iddo eilwaith, fod rhagrithiwr in dringo 'r grisiau hynny, ac in mined cyn belled; Efe ettyb, Gwir ydiw, and nid ydynt hwy in gwneuthur mo hynny a chalon union, and er mwyn ei gweled gan ddynion. Delwch sylw, in awr, pa fodd y mae y dynion hyn in clywed ynddynt ei hunain golonnau da ymhob peth y maent in ei wneuthur, ac am hynny ni chlywant arnynt eisiau pob daioni, yr hyn yw tlodi in yr yspryd, ac am hynny maent in dyfod in fir, Esa. 66.2. Yr oedd amryw rhagrithwyr in wresog am wasanaeth Duw in adailadaeth y deml, and mae Duw in ei ffieiddio hwynt, oblegid nad ydynt dlawd in yr yspryd; iddynt hwy in unig y mae r addewid. Ac attynt hwy yr edrych Duw. Myfi a welais lawyer o broffesswyr in bryffur jawn ⟨p. 195⟩ynghylch ddled-swyddau Daionus, and mor anwybodus o Grist pan holid a phan nithid hwynt, ar pren; canys onid edwyn dŷn Grist (ac ychydig ai hedwyn) rhaid iddo orphywys in ei ddled-swyddau, o ran nad iw efe in adnabod Christ, at yr hwn y mae in rhaid i ddŷn fined, os bid efe in gadwedig sith. Mi a glawais sôn am ddŷn yr hwn gwedi i gondemnio ai farnu i farw, oedd in meddwl cael ei achub rhag ei groggy drwy dawn o chwibianu yr hon yr oedd efe ynei ddywedyd ei fod gantho, felly y mae dynion in ceisio ei hachub ei hunain, drwy ei donniau o wybodaeth, ei doniau o goffadwriaeth a doniau o weddi. A phan welont mae rhaid iddynt farw am ei pechodau, dymma ddinistr lawyer enaid, er iddo ymadel ar Aipht, ai bechodau, ai grochanau cîg ynô, ac na bid efe bight, mal y bû; etto ni ddaw efe bight i Ganaan, and efe ai colliff ei hûn mewn anialwch o lawyer o ddyled swyddau, ac yno y derfydd am dano.
Atteb. Yn ail, Nid yw na meibion na merhed heb ei hail-ni, fyth yn dyfod i fod yn dlawd yn yr yspryd, ac felli i gael ei dwyn allan oi holl ddyled-swydau at Grist canys ped fae bossibl iddynt dorri yn rhydd oddi wrth bôb pechod, etto ymma y safant mal yr Scrifenyddion ar Pharisaeaid, ac felly megis Paul yn llawn o zel cyn ei droad, hwy a ymprydiasant, ac a weddiasant, ac a gadwasant y saboth, ond hwy a orphywysasant or y cyfiawnder sydd or ddeddf, ac yn y cyflawniad or rhain ar fâth ddyledswyddau: Cymmerwch y rhagrithiwr goref yr hwn sydd gantho y tŷb cryfaf fod Duw yn ei garu, a gofynnwch iddo paham y mae efe yn gobeithio ⟨p. 194⟩bod yn gadwedig fe a ettyb, y• wyfi yn gweddio yn gwrando, yn darllen, yn caru gwyr da, ac yn crio allan yn erbyn pechodau r amser. A dywedwch iddo eilwaith, fod rhagrithiwr yn dringo 'r grisiau hynny, ac yn myned cyn belled; Efe ettyb, Gwir ydiw, ond nid ydynt hwy yn gwneuthur mo hynny a chalon union, ond er mwyn ei gweled gan ddynion. Delwch sylw, yn awr, pa fodd y mae y dynion hyn yn clywed ynddynt ei hunain golonnau da ymhob peth y maent yn ei wneuthur, ac am hynny ni chlywant arnynt eisiau pob daioni, yr hyn yw tlodi yn yr yspryd, ac am hynny maent yn dyfod yn fyrr, Esa. 66.2. Yr oedd amryw rhagrithwyr yn wresog am wasanaeth Duw yn adailadaeth y deml, ond mae Duw yn ei ffieiddio hwynt, oblegid nad ydynt dlawd yn yr yspryd; iddynt hwy yn unig y mae r addewid. Ac attynt hwy yr edrych Duw. Myfi a welais lawer o broffesswyr yn bryffur iawn ⟨p. 195⟩ynghylch ddled-swyddau Daionus, ond mor anwybodus o Grist pan holid a phan nithid hwynt, ar pren; canys onid edwyn dŷn Grist (ac ychydig ai hedwyn) rhaid iddo orphywys yn ei ddled-swyddau, o ran nad iw efe yn adnabod Christ, att yr hwn y mae yn rhaid i ddŷn fyned, os bydd efe yn gadwedig fyth. Mi a glawais sôn am ddŷn yr hwn gwedi i gondemnio ai farnu i farw, oedd yn meddwl cael ei achub rhag ei grogi drwy ddawn o chwibianu yr hon yr oedd efe ynei ddywedyd ei fod gantho, felly y mae dynion yn ceisio ei hachub ei hunain, drwy ei donniau o wybodaeth, ei doniau o goffadwriaeth a doniau o weddi. A phan welont mae rhaid iddynt farw am ei pechodau, dymma ddinistr llawer enaid, er iddo ymadel ar Aipht, ai bechodau, ai grochanau cîg ynô, ac na bydd efe byth, mal y bû; etto ni ddaw efe byth i Ganaan, ond efe ai colliff ei hûn mewn anialwch o lawer o ddyled swyddau, ac yno y derfydd am dano.