Rhaid iddynt farw nail ai drwy farwolaeth ddisymmwth, annaturiol neu anobeithiol, Psa. 89.48. Yr hon er ei bod in gwsg hyfryd i blenryn i Dduw, etto mae in felldith ofnadwy ir drygionus, in deilliaw oddiwrth ddigofaint Duw, o bale fell llew cryf, efe a rwyga y corph oddiwrth yr enaid: Mae marwolaeth in dyfod dan chwythu arnynt hwy, mal draig danllyd, a cholyn o dialled in ei safn: ac mae hi in gwneuthur diben ar ei holl fodlonrwydd bydol hwynt, y rhai y mae in •haid iddynt ymadel a nhwy yr ⟨p. 97⟩amser hwnnw, ac heb ddwyn dim ymmaith gida hwynt and amdo pwdr. Dechrevad ei gwae ai holl dialled ydiw marwolaeth, hwnnw ydiw r tywysog sydd in târo y dyrnod cyntaf, ac yno mae lluoedd o wâeau di-ddiben in canlyn ar ei ol ef, Dat. 6.2. Oh gwell a fuasei i'ti fod in llyffant neu in gi, na bod in din, os ti a fyddi marw in dy gyflwr naturiol; Canys dyna ddiben ar ei cystudd hwynt, pan fônt gwedi meirw, a mined ymmaith: And mae dynion cnawdol heb i haileni, in syrthio fell cerrig ar hid bryn llibin, heb wybod i bale: Mae edifeirwch yrawron in rhy ddiweddar, in enwedig os buosti fyw dân foddion or blaen, nid yw and nail ai edifeirwch oer, neu edifeirwch rhagrithiol, in unig rhag ofn uffern, (pan fytho r gallon in glaf, ar corph gwedi mined in wan) am hynny ti a ddywedi, Arglwydd trugarha wrthif, a derbyn fy enaid; nage in gyffredinol yr amser hwnnw y bid calonnau dynion ⟨p. 98⟩galettaf, ac am hynny mae dynion in meirw fell win, ac heb ofni moi cyflwr, hid oni bytho rhy hwyr; yna y bid anhawdd tynnu dy enaid di o grafangau r cythrael, i ban y rhoddaist ti ef holl ddyddiau dy fywyd drwy bechod; A phe câet ti ef in ei ôl, yr hyn beth sydd amhossibl, a wit ti in tybied y cymmer Duw weddill y cythrael; in awr mae dy ddiwrnod di wedi mined heibio, a thywyllwch sydd in dechreu mined dross dy enaid di, in awr mae r cythreiliaid in ymdyrru ith ystafell di, i ddisgwyl am dy enaid ti, i ruthro arno ef, fall Mastiff pan agorer y drws: A dymma r achos paham y mae y rhan fwyaf in meirw in esmwyth, y rhai y fuont fyw in ddrygionus, oblegid mae r cythrael gwedi perchennogi hwynt or blaen fell yr eiddo ei hun; in debig i yspeilwyr ar fôr, y rhai adawant i long y fo in wag o ddâ fined heibio, ac a saethant at y long a fo in llwythog o gyfoeth; y Christianogion mewnrhyw ran or brif eglwys ⟨p. 99⟩gynt, a gymmerent y cymmun bôb did, o ran yr oeddynt in edrych am farw bôb did;
Rhaid iddynt farw naill ai drwy farwolaeth ddisymmwth, annaturiol neu anobeithiol, Psa. 89.48. Yr hon er ei bod yn gwsg hyfryd i blenryn i Dduw, etto mae yn felldith ofnadwy ir drygionus, yn deilliaw oddiwrth ddigofaint Duw, o ba le fel llew cryf, efe a rwyga y corph oddiwrth yr enaid: Mae marwolaeth yn dyfod dan chwythu arnynt hwy, mal draig danllyd, a cholyn o ddialedd yn ei safn: ac mae hi yn gwneuthur diben ar ei holl fodlonrwydd bydol hwynt, y rhai y mae yn •haid iddynt ymadel a nhwy yr ⟨p. 97⟩amser hwnnw, ac heb ddwyn dim ymmaith gida hwynt ond amdo pwdr. Dechreuad ei gwae ai holl ddialedd ydiw marwolaeth, hwnnw ydiw r tywysog sydd yn târo y dyrnod cyntaf, ac yno mae lluoedd o wâeau di-ddiben yn canlyn ar ei ol ef, Dat. 6.2. Oh gwell a fuasei i'ti fod yn llyffant neu yn gi, na bod yn ddyn, os ti a fyddi marw yn dy gyflwr naturiol; Canys dyna ddiben ar ei cystudd hwynt, pan fônt gwedi meirw, a myned ymmaith: Ond mae dynion cnawdol heb i haileni, yn syrthio fel cerrig ar hyd bryn llibin, heb wybod i ba le: Mae edifeirwch yrawron yn rhy ddiweddar, yn enwedig os buosti fyw dân foddion or blaen, nid yw ond naill ai edifeirwch oer, neu edifeirwch rhagrithiol, yn unig rhag ofn uffern, (pan fytho r galon yn glaf, ar corph gwedi myned yn wan) am hynny ti a ddywedi, Arglwydd trugarha wrthif, a derbyn fy enaid; nage yn gyffredinol yr amser hwnnw y bydd calonnau dynion ⟨p. 98⟩galettaf, ac am hynny mae dynion yn meirw fel wyn, ac heb ofni moi cyflwr, hyd oni bytho rhy hwyr; yna y bydd anhawdd tynnu dy enaid di o grafangau r cythrael, i ba un y rhoddaist ti ef holl ddyddiau dy fywyd drwy bechod; A phe câet ti ef yn ei ôl, yr hyn beth sydd amhossibl, a wyt ti yn tybied y cymmer Duw weddill y cythrael; yn awr mae dy ddiwrnod di wedi myned heibio, a thywyllwch sydd yn dechreu myned dros dy enaid di, yn awr mae r cythreiliaid yn ymdyrru ith ystafell di, i ddisgwyl am dy enaid ti, i ruthro arno ef, fal Mastiff pan agorer y drws: A dymma r achos paham y mae y rhan fwyaf yn meirw yn esmwyth, y rhai y fuont fyw yn ddrygionus, oblegid mae r cythrael gwedi perchennogi hwynt or blaen fel yr eiddo ei hun; yn debig i yspeilwyr ar fôr, y rhai adawant i long y fo yn wag o ddâ fyned heibio, ac a saethant att y llong a fo yn llwythog o gyfoeth; y Christianogion mewnrhyw ran or brif eglwys ⟨p. 99⟩gynt, a gymmerent y cymmun bôb dydd, o ran yr oeddynt yn edrych am farw bôb dydd;