Megis mam anwyl er iw phlentyn lefain ar hid y nôs, a bod in anynad, ac in anhywaith hid, pan na allo hi in fynych huno amrant un awr in y nôs, jeer dioddef o honey lawyer o anhyweithder, lludded, a gofid gyd ag ef: etto pan gyfodo hi y boreu, hi ai car ef gystal-cynt: a chwery ag ef, a wena, ac a chwardd arno: felly Duw yr hôll drugareddau, yr hwn a'n car ni in fwy o lawyer nag y car mammau eu plant, er ein ⟨p. 440⟩bod ni in ei ddigio ef beunydd drwy ein gwendid, an car nearer hynny nid dim lay: ac sydd fodlon ganddo roi heibio y cwbl, anghofio a maddeu y cyfan: Canys caru a wna efe in dra dianwadal.
Lle y gosodo efe unwaith, ac y sefydlo ei gariad, caru a wna in ddiyscog, ni all dim ei newidio, ni all dim ei symmudo. Megis tad pan gwympo ei din-bychan, a thorri ei grimmog, neu friwo ei wyneb, cyn belled ydyw oddiwrth gymmeryd anfodlonrhwydd, neu ddigio wrtho, ai fod in hytrach in gresynu, ac in ddrwg ganddo trosto ef, ac in ceisio meddiginiaeth iw friw: Felly ein tad trugarog ninnau ni ddigia er dim, ac nid anfodlona am ein beiau ni o wendib, and in hytrach a dosturia wrthym, ac a resyna trosom; megis gŵr call anwyl ganddo ei wraig, er bod ynddi hi lawyer o wendid, etto efe in gwybod fod in anwyl ganddi ef, a bod ei chalon gyd ag ef, a ymfodlona i ollwng heibio lawyer o feiau, eu celu, a chydddwyn ag hwynt, je ac i wneuthur ychydig cyfrif o honynt, and ei charu hi nid dim lay o'u plegit.
Felly ein gŵr anwyl, an priod-fab Jesus Grist, o herwydd ei fod in gwybod y carwn ni ef, a bod ein calonnau gyd ag ef, fydd fodlon ganddo gyd-ddwyn a'n holl wendid, a gw•euthur cyfrif bychan o honynt. Or achos hyn y digwydda ei fod efe in dywedyd ⟨p. 441⟩wrth ei briod-ferch in y Caniadau: cr ei bod in dywyll,1 ac in lawn o wendid: Weal mor hyfryd wit fy nyweddi, weal mor hyfryd wit, weal yr wit ti in deg, yr wit ti in deg fy nyweddi, nid oes brycheun ynot ti. Deliwch sulw ei fod efe in galw ei eglwys in hyfryd, in hyfryd oll, ac heb frychni, nid o herwydd ei bod hi felly ynddi ei hûn, and o herwydd iddo ef ei gwneuthur hi felly. Ac in ddiammeu y Tragwyddol Dduw in craffu arni hi in ei Fâb, ai cyfrif hi felly: Canys megis y mae'r hwn â edrycho ar ryw beth drwy wydr coch, in tybied fod y'peth in gôch fell y mae lliw y gwydr: Felly Duw Tâd, wrth graffu arnom in ei fab, a'n cyfrif, ac a'n cymmer fell pe baem or un naturiaeth, a chynneddfau, ac yw ei fâb, nid amgen in gyfiawn-berffaith.
Megis mam anwyl er iw phlentyn lefain ar hyd y nôs, a bod yn anynad, ac yn anhywaith hyd, pan na allo hi yn fynych huno amrant vn awr yn y nôs, ie er dioddef o honi lawer o anhyweithder, lludded, a gofid gyd ag ef: etto pan gyfodo hi y boreu, hi ai car ef gystal-cynt: a chwery ag ef, a wena, ac a chwardd arno: felly Duw yr hôll drugareddau, yr hwn a'n car ni yn fwy o lawer nag y car mammau eu plant, er ein ⟨p. 440⟩bod ni yn ei ddigio ef beunydd drwy ein gwendid, an car ni er hynny nid dim llai: ac sydd fodlon ganddo roi heibio y cwbl, anghofio a maddeu y cyfan: Canys caru a wna efe yn dra dianwadal.
Lle y gosodo efe vnwaith, ac y sefydlo ei gariad, caru a wna yn ddiyscog, ni all dim ei newidio, ni all dim ei symmudo. Megis tad pan gwympo ei ddyn-bychan, a thorri ei grimmog, neu friwo ei wyneb, cyn belled ydyw oddiwrth gymmeryd anfodlonrhwydd, neu ddigio wrtho, ai fod yn hytrach yn gresynu, ac yn ddrwg ganddo trosto ef, ac yn ceisio meddiginiaeth iw friw: Felly ein tad trugarog ninnau ni ddigia er dim, ac nid anfodlona am ein beiau ni o wendib, ond yn hytrach a dosturia wrthym, ac a resyna trosom; megis gŵr call anwyl ganddo ei wraig, er bod ynddi hi lawer o wendid, etto efe yn gwybod fod yn anwyl ganddi ef, a bod ei chalon gyd ag ef, a ymfodlona i ollwng heibio lawer o feiau, eu celu, a chydddwyn ag hwynt, ie ac i wneuthur ychydig cyfrif o honynt, ond ei charu hi nid dim llai o'u plegit.
Felly ein gŵr anwyl, an priod-fab Jesu Grist, o herwydd ei fod yn gwybod y carwn ni ef, a bod ein calonnau gyd ag ef, fydd fodlon ganddo gyd-ddwyn a'n holl wendid, a gw•euthur cyfrif bychan o honynt. Or achos hyn y digwydda ei fod efe yn dywedyd ⟨p. 441⟩wrth ei briod-ferch yn y Caniadau: cr ei bod yn dywyll,1 ac yn llawn o wendid: Wele mor hyfryd wyt fy nyweddi, wele mor hyfryd wyt, wele yr wyt ti yn deg, yr wyt ti yn deg fy nyweddi, nid oes brycheun ynot ti. Deliwch sulw ei fod efe yn galw ei eglwys yn hyfryd, yn hyfryd oll, ac heb frychni, nid o herwydd ei bod hi felly ynddi ei hûn, ond o herwydd iddo ef ei gwneuthur hi felly. Ac yn ddiammeu y Tragwyddol Dduw yn craffu arni hi yn ei Fâb, ai cyfrif hi felly: Canys megis y mae'r hwn â edrycho ar ryw beth drwy wydr coch, yn tybied fod y'peth yn gôch fel y mae lliw y gwydr: Felly Duw Tâd, wrth graffu arnom yn ei fab, a'n cyfrif, ac a'n cymmer fel pe baem or vn naturiaeth, a chynneddfau, ac yw ei fâb, nid amgen yn gyfiawn-berffaith.
- 1Can. Sol. 4.1, 7, 10.