Yno y caiff yr enaid drwy lawenydd gyfarch ei gorph gan ddywedyd: Oh da ymgyfarfuom ni eilwaith fy chwaer anwyl, mor hyfryd yw dy lais, mor howddgar yw dy wynepryd, gwedi gorwedd cyhyd mewn agennau creigian, ac mewn dirgel lochesau 'r bêdd! Can. 2.14. yr wit ti in wir in breswylfa cyfaddas, nid in unig i mi i drigo ynot, and y cyfryw un y mae 'r Yspryd Glân in gweled in gymmwys genddo aros ynddo megis in deml iddo in dragywydd. Bellach y darfu gavaf ein holl orthrymderau, llifeiriant ein trueni a sychodd in hysb. Y mae cyrph ein etholedigion frodyr in ymddangos in ddiscleiriach na blodau 'r Lili ar y ddaiar: fe ddaeth yr amser i ganu Hallelujah, a llais yr udcorn a glywir in ein tîr, Ty di a fuost fynghyfarwr yngwaith yr Arglwydd, ac in gyfaill i mi mewn erlidiau, a chammau, er mwyn Christ a'i Efengyl; yr awrhon y cawn ni fined gyd a'i gilydd i lawenydd ein Harglwydd, Megis y dygaist y gross gyd a'm fi gynt, felly yr awrhon gyd â myfi y cei wisco y goron. Megis yr havaist gyd â myfi in helaeth mewn dagrau, felly yr awrhon, y medi in helaeth gyd â myfi mewn gorfoledd. O bendigedig, jê tra bendigedig a fo 'r Duw daionus! yr hwn (tra fu y rhai gwrthodedig accw in treulio eu holl amser mewn balchder, chwantau cnawdol, bwyta, yfed, a gwagedd halogedig) a roes i ni râs i gydtynnu a'i gilydd in gwilio, ymprydio, a gweddio, in darllain yr scrythyrau, in cadw y Sabbôthau, ⟨p. 67⟩in gwrando pregethau, in derbyn y Cymmun sainctaidd, in cynnorthwyo 'r tlawd; gan arfer o weithredoedd Duwioldeb ym mhob gostyngeidyrwydd tu ac at Duw, a rhodio in gydwybodus i wneuthur in ôl ein galwadigaeth tû ac at ddynion.
Yno y caiff yr enaid drwy lawenydd gyfarch ei gorph gan ddywedyd: Oh da ymgyfarfuom ni eilwaith fy chwaer anwyl, mor hyfryd yw dy lais, mor howddgar yw dy wynepryd, gwedi gorwedd cyhyd mewn agennau creigian, ac mewn dirgel lochesau 'r bêdd! Can. 2.14. yr wyt ti yn wir yn breswylfa cyfaddas, nid yn vnig i mi i drigo ynot, ond y cyfryw vn y mae 'r Yspryd Glân yn gweled yn gymmwys genddo aros ynddo megis yn deml iddo yn dragywydd. Bellach y darfu gauaf ein holl orthrymderau, llifeiriant ein trueni a sychodd yn hysb. Y mae cyrph ein etholedigion frodyr yn ymddangos yn ddiscleiriach na blodau 'r Lili ar y ddaiar: fe ddaeth yr amser i ganu Halleluiah, a llais yr vdcorn a glywir yn ein tîr, Ty di a fuost fynghyfarwr yngwaith yr Arglwydd, ac yn gyfaill i mi mewn erlidiau, a chammau, er mwyn Crist a'i Efengyl; yr awrhon y cawn ni fyned gyd a'i gilydd i lawenydd ein Harglwydd, Megis y dygaist y groes gyd a'm fi gynt, felly yr awrhon gyd â myfi y cei wisco y goron. Megis yr hauaist gyd â myfi yn helaeth mewn dagrau, felly yr awrhon, y medi yn helaeth gyd â myfi mewn gorfoledd. O bendigedig, iê tra bendigedig a fo 'r Duw daionus! yr hwn (tra fu y rhai gwrthodedig accw yn treulio eu holl amser mewn balchder, chwantau cnawdol, bwyta, yfed, a gwagedd halogedig) a roes i ni râs i gydtynnu a'i gilydd yn gwilio, ymprydio, a gweddio, yn darllain yr scrythyrau, yn cadw y Sabbôthau, ⟨p. 67⟩yn gwrando pregethau, yn derbyn y Cymmun sainctaidd, yn cynnorthwyo 'r tlawd; gan arfer o weithredoedd Duwioldeb ym mhob gostyngeidyrwydd tu ac at Duw, a rhodio yn gydwybodus i wneuthur yn ôl ein galwadigaeth tû ac at ddynion.