Canys caru â wna efe in dra dianwadal.
Lle y gosodo efe unwaith, ac y sefydlo eigariad, caru â wnâ in ddiyscog, ni all dim ⟨p. 455⟩ei newidio, ni all, dim ei symmudo. Megis tâd pan gwympo ei din-bychan, a thorri ei grimmog, neu friwo ei wyneb, cyn belled ydyw oddiwrth gymmeryd anfodlonrhwydd, neu ddigio wrtho ai fôd in hytrach in gresynu, ac in ddrwg ganddo trosto ef, ac in ceisio meddiginiaeth iw friw: Felly ein tâd trugarog ninnau ni ddigia er dim, ac nid anfodlona am ein beiau ni o wendid, and in hytrach â dosturia wrthym, ac a resŷna trosom; megis gŵr call anwyl ganodo ei wraig, er bod ynddi hi lawyer o wendid, etto efe in gwybod fod in anwyl ganddi ef, a bod ei chalon gyd ag ef, â ymfodlona i ollwng heibio lawyer o feiau, eu celu, a chyd ddwyn ag hwynt, je ac i wneuthur ychydig cyfrif o honynt, and ei charu hi nid dim lay o'u plegit.
Felly ein gŵr anwyl▪ an priod-fab Jesus Grist o herwydd ei fod in gwy body carwn ni ef, a bod ein calonnau gyd ag ef, fydd fodlon ganddo gyd ddwyn a'n holl wendid, a gwneuthur cyfrif bychan o honynt. Or achos hyn y digwydda ei fod efe in d•wedyd wrth ei briod-ferch in y Caniadau: er ei bod in dywyll, ac in lawn o wendid: Weal mor hyfryd wit fy ny weddi, weal mor hyfryd wit, weal yr wit ti in dêgyr wit ti in dêg fy ny weddi, nid oes brycheun ynot ti. Deliwch ⟨p. 456⟩sulw ei fod efe in galw ei eglwys in hybrid, in hyf•yd ol•, ac heb frychni, nid o […] ei bod hi felly ynddi ei hûn, and o […] ids […] gwneuthur hi felly. Ac in ddiamm•• y Tragwyddol Dduw in craf•u ar•i […]ei […] ai cyfrif hi fe•ly▪ Ca•ys […] y mae'r hwn â edrycho ar ryw beth drwy wydr côch, in tybied fod y peth in gô•h •el y […] ai lliw y •wydr: Fell y Duw Tâd, wrth g••ffu arnon in ei fâb▪ a'i cyfrif, ac a'n cymmer fell pe baem or un naturiaeth, a ch•nneddfau ac yw ei fâb, nid amgen in gyfl•wn-berffaith. Or achos hon i'n carodd •i▪ ac y serchodd ynom, ac ni chilia efe oddi wr•hym.
Canys ei gariad ef iw blant sydd beunydd yr un, a'r unrhyw: er nad ydym ni bob amser in ei wel•d, ac in ei glywed ef in yr un mô•d: megis y mae'r llevad yr un bob amser o ran •ylwedd, a maintioli; er ei bod weithiau in ein golwg ni wedi darfod▪ ac in mined ar gîl: Gwybyddwn gan hynny, i'n cyssur rhagorol fod cariad Duw tû ag atom ni in ei a•wyl fab in ddiyscog, ac in unrhyw •ob amber[…] na ddigalonna efe ni, ac na •h•y ni h•ibio er ychydig wendid, je ir lawyer o w•ndid.
Canys caru â wna efe yn dra dianwadal.
Lle y gosodo efe vnwaith, ac y sefydlo eigariad, caru â wnâ yn ddiyscog, ni all dim ⟨p. 455⟩ei newidio, ni all, dim ei symmudo. Megis tâd pan gwympo ei ddyn-bychan, a thorri ei grimmog, neu friwo ei wyneb, cyn belled ydyw oddiwrth gymmeryd anfodlonrhwydd, neu ddigio wrtho ai fôd yn hytrach yn gresynu, ac yn ddrwg ganddo trosto ef, ac yn ceisio meddiginiaeth iw friw: Felly ein tâd trugarog ninnau ni ddigia er dim, ac nid anfodlona am ein beiau ni o wendid, ond yn hytrach â dosturia wrthym, ac a resŷna trosom; megis gŵr call anwyl ganodo ei wraig, er bod ynddi hi lawer o wendid, etto efe yn gwybod fod yn anwyl ganddi ef, a bod ei chalon gyd ag ef, â ymfodlona i ollwng heibio lawer o feiau, eu celu, a chyd ddwyn ag hwynt, ie ac i wneuthur ychydig cyfrif o honynt, ond ei charu hi nid dim llai o'u plegit.
Felly ein gŵr anwyl▪ an priod-fab Iesu Grist o herwydd ei fod yn gwy bod y carwn ni ef, a bod ein calonnau gyd ag ef, fydd fodlon ganddo gyd ddwyn a'n holl wendid, a gwneuthur cyfrif bychan o honynt. Or achos hyn y digwydda ei fod efe yn d•wedyd wrth ei briod-ferch yn y Caniadau: er ei bod yn dywyll, ac yn llawn o wendid: Wele mor hyfryd wyt fy ny weddi, wele mor hyfryd wyt, wele yr wyt ti yn dêgyr wyt ti yn dêg fy ny weddi, nid oes brycheun ynot ti. Deliwch ⟨p. 456⟩sulw ei fod efe yn galw ei eglwys yn hy•ryd, yn hyf•yd ol•, ac heb frychni, nid o 〈…〉 ei bod hi felly ynddi ei hûn, ond o 〈…〉 idd• 〈…〉 gwneuthur hi felly. Ac yn ddiamm•• y Tragwyddol Dduw yn craf•u ar•i 〈…〉ei 〈…〉 ai cyfrif hi fe•ly▪ Ca•ys 〈…〉 y mae'r hwn â edrycho ar ryw beth drwy wydr côch, yn tybied fod y peth yn gô•h •el y ai lliw y wydr: Fel y Duw Tâd, wrth gffu arnon yn ei fâb a'i cyfrif, ac a'n cymmer fel pe baem or vn naturiaeth, a chnneddfau ac yw ei fâb, nid amgen yn gyflwn-berffaith. Or achos hon i'n carodd i ac y serchodd ynom, ac ni chilia efe oddi wrhym.
Canys ei gariad ef iw blant sydd beunydd yr vn, a'r vnrhyw: er nad ydym ni bob amser yn ei weld, ac yn ei glywed ef yn yr vn môd: megis y mae'r lleuad yr vn bob amser o ran ylwedd, a maintioli; er ei bod weithiau yn ein golwg ni wedi darfod ac yn myned ar gîl: Gwybyddwn gan hynny, i'n cyssur rhagorol fod cariad Duw tû ag atom ni yn ei awyl fab yn ddiyscog, ac yn vnrhyw ob amer na ddigalonna efe ni, ac na hy ni hibio er ychydig wendid, ie ir llawr o wndid.