Theol. Mi a wnn in dda nad yw dillad in eu naturiaeth eu hunain and pethau cyffredin, eithr nid peth cyffred in yw dillad ⟨p. 51⟩coeg, anlladaidd, anllednais, ac anhardd. Canys y mae pob cyfryw gamarfer in tynnu ymmaith y cyffredinrhwydd, ac in eu gwneuthur in bechadurus, ac in ddrygionus, oherwydd y moddion, self y ffrwythau, ar digwyddiadau sy'n canlyn. Canys pe amgen, paham y bygythiai Duw drwy ei Brophwyd, yr ymwelai efe â phawb a wiscent wiscoedd dieithr, hynny yw, dull ac agwedd dillad gwledydd eraill, je hid in oed y tywysogion, a phlant y brenin?1 Paham hefyd y dygei yr Arglwydd y fâth blâ ar bendefigesau beilchion, a'r mursennod hoiw in Jerusalem am eu balchder a'u coegni mewn dillad, oni bay fod y cyfryw gamarfer in ddrygionus? fell hyn y dywed yr Arglwydd drwy'r Prophwyd Esau, in erbyn y meistresod gwychion hynny. Oherwydd balchîo o ferched Zion, a rhodio a gyddfau estynnedig, ac in amneidio au llygaid, gan rodio, a rhygyngu y cerddent, ac y trystient au traed: ac am hynny y clafria yr Arglwydd gorynau merched Zion. Yr Arglwydd hefyd a ddinoetha eu gwarthle hwynt: In y did hwnnw y tin yr Arglwydd addurn yr escidiau, y rhwydau hefyd ar lloerawg wiscoedd, y perarogl, y breichledau, ar moledau: y penguwch ai llawdrau, a'r snodennau, ar dwyfronnegau: ar clust-dlysau, y modrwyau, ac addurn-wisc y trwyn: y gwiscoedd symmudliw, ar hefysau. Y misyrnau hefyd a'r pyrsau, y drychau hefyd ar lliain ⟨p. 52⟩meinwych: Y cocwllau, ar gynau. A bid in lle peraroglau ddrewi: bid hefyd in lle gwregys rwygiad, ac in lle jawn drefniad gwallt foelni: ac in lle dwyfronneg gwregys o sach-liain: a lloscfa in lle prydferthwch. Dy ddynion a syrthiant drwy'r cleddyf, a'th gadernid drwy ryfel: felly ei phyrth hi â ofidiant, ac in wâg yr eistedd hi a'r y ddaiar, Esy. 3.16.
Fell hyn, ni a welwn mor ofnadwy y mae Duw in bygwth y gwragedd heini in Jerusalem am eu balchder rhyfygus, a ffiaidd. A hyn a ddichon fod in ddrŷch ir mursennod beilchion fo ein dyddiau ni, y rhai y mae achos iddynt i ofni, y dŵg Duw ryw farnedigaeth drom arnynt, megis y dûg efe gynt ar ferched Jerusalem. Canys eu pechodau hwynt in hyn o beth ydynt mor ffiaidd, a chymmaint ac oedd yr eidd• merched Zion. Ar un Duw yw efe yr awr hon, ac ydoedd y pride hynny i gospi balchder.
Theol. Mi a wnn yn dda nad yw dillad yn eu naturiaeth eu hunain ond pethau cyffredin, eithr nid peth cyffred in yw dillad ⟨p. 51⟩coeg, anlladaidd, anllednais, ac anhardd. Canys y mae pob cyfryw gamarfer yn tynnu ymmaith y cyffredinrhwydd, ac yn eu gwneuthur yn bechadurus, ac yn ddrygionus, oherwydd y moddion, sef y ffrwythau, ar digwyddiadau sy'n canlyn. Canys pe amgen, paham y bygythiai Duw drwy ei Brophwyd, yr ymwelai efe â phawb a wiscent wiscoedd dieithr, hynny yw, dull ac agwedd dillad gwledydd eraill, ie hyd yn oed y tywysogion, a phlant y brenin?1 Paham hefyd y dygei yr Arglwydd y fâth blâ ar bendefigesau beilchion, a'r mursennod hoiw yn Jerusalem am eu balchder a'u coegni mewn dillad, oni bai fod y cyfryw gamarfer yn ddrygionus? fel hyn y dywed yr Arglwydd drwy'r Prophwyd Esau, yn erbyn y meistresod gwychion hynny. Oherwydd balchîo o ferched Sion, a rhodio a gyddfau estynnedig, ac yn amneidio au llygaid, gan rodio, a rhygyngu y cerddent, ac y trystient au traed: ac am hynny y clafria yr Arglwydd gorynau merched Sion. Yr Arglwydd hefyd a ddinoetha eu gwarthle hwynt: Yn y dydd hwnnw y tynn yr Arglwydd addurn yr escidiau, y rhwydau hefyd ar lloerawg wiscoedd, y perarogl, y breichledau, ar moledau: y penguwch ai llawdrau, a'r snodennau, ar dwyfronnegau: ar clust-dlysau, y modrwyau, ac addurn-wisc y trwyn: y gwiscoedd symmudliw, ar hefysau. Y misyrnau hefyd a'r pyrsau, y drychau hefyd ar lliain ⟨p. 52⟩meinwych: Y cocwllau, ar gynau. A bydd yn lle peraroglau ddrewi: bydd hefyd yn lle gwregys rwygiad, ac yn lle iawn drefniad gwallt foelni: ac yn lle dwyfronneg gwregys o sach-liain: a lloscfa yn lle prydferthwch. Dy ddynion a syrthiant drwy'r cleddyf, a'th gadernid drwy ryfel: felly ei phyrth hi â ofidiant, ac yn wâg yr eistedd hi a'r y ddaiar, Esy. 3.16.
Fel hyn, ni a welwn mor ofnadwy y mae Duw yn bygwth y gwragedd heini yn Ierusalem am eu balchder rhyfygus, a ffiaidd. A hyn a ddichon fod yn ddrŷch ir mursennod beilchion fo ein dyddiau ni, y rhai y mae achos iddynt i ofni, y dŵg Duw ryw farnedigaeth drom arnynt, megis y dûg efe gynt ar ferched Ierusalem. Canys eu pechodau hwynt yn hyn o beth ydynt mor ffiaidd, a chymmaint ac oedd yr eidd• merched Sion. Ar vn Duw yw efe yr awr hon, ac ydoedd y pryd hynny i gospi balchder.
- 1Zeph. 1.8.