Evan. Gwir jawn, wrth hyn in unig y ceir gorphwysdra, dymma 'r gorphwystra at pan y mae Dafydd in gwahodd ei enaid,1 gan ddywedyd,2 Dychwêl o fy enaid i'th orph wsfa: a ninny (ebe yr Apostol) y rhai a gredasom,3 ydym in mined i'r orphwysfa. A Deuwch attafi (ebe Christ) bawb ar y sydd in flinderog, ac in llwythog, ac mi a esmwythaf arnochi neu, a myfi a roddaf i chwi orphwystra. Ac in wir credwch fi, fy nghymmodogion anwyl, bight nis cawn ni gwir ddedwyddid calon a gorphwystra enaid, nes ein caffom yno, canys er dywedyd, ac er dymuno o din (in ol arfer rhai) fall hyn, Oh na bay gennifi, y faith synnwyr ac y sy i'r faith gwr hyn, a'r gwr, o pe bay in fy meddiant i, golud hwn a hwn, neu pe bawn i, cyfiwch fy mraint, neu cystadl fy nhifyrrwch ar gwr ymma, neu 'r gwr accw, neu pe bay gennifi y faith wraig a hon, neu 'r faith gwr a hwn, neu r cyffebib plant, neu wasanaethddynion, a'r ⟨p. 287⟩rhai hyn, a'r rhai accw, efe y fyddei fy nghalon i in fodlon, am enaid in esmwyth: ac etto pan o howm ni na chafas profiad o dwyll ei calon in ol meddiant o lawyer o'i ddyminiadan? canys in ol mwynhau 'r pethau, â chwennychasom cymmaint, ac ym meddiant pa rhai yr addawsom ni cymmaint o ddedwyddid, a llonyddwch, a bodlonrwydd in hunanin, etto cyn nemmawr o ddyddiau ni chawsom ni onid offered, a gwegi ynddynt. Barned din in union ar ei gallon, ac er meddiannu o hono ar lawyer o bethau dymunol, etto efe a wêl, ac a addef fod ryw beth neu gilydd ar ymofyn, ac in ddiffyg arno canys, in wir nid ellir bodloni 'r enaid, ac un creadur, nac a llaweroedd, na ellir nac â bid o creaduriaid. A pha ham hynny, nid amgen nac am fod dymuniadau calon, neu enaid din in annherfynnedig in ol y daioni annherfynol â gollodd ef cynt, ar colli Duw; jê ac yspryd yw enaid din ac am hynny nid all hi cyfrannu ac un peth corphorol gwelededig. Felly ynteu am na cheir yr anfeidrol, a'r ysprydol llawnaeth hwnnw in y creaduriaid, ac a collodd ein eneidiau, a thuag at pan y maent hwy bight in ceisio ymnessau, nid allant hwy roddi iddynt cyflawn fodlonrwydd.
⟨p. 288⟩Nage mi a ymhyfaf, er argyoeddi din in ei cydwybod in nganol ei lawnaeth anianol o'i fod ef mewn cyflwr o elyniaeth in erbyn Duw, ac am hynny mewn pryder, a pherigl o'i far ef, ac o ddamnedigaeth tragwyddol, ac er ei annog ef ar hyn i attcyweirio ei fywyd, ac i well ha ei lwybrau, dan ymegnio i cael tangneddyf a gorphwystra iw enaid, etto o herwydd mae in ôl.
Evan. Gwir iawn, wrth hyn yn unig y ceir gorphwysdra, dymma 'r gorphwystra at pa un y mae Dafydd yn gwahodd ei enaid,1 gan ddywedyd,2 Dychwêl o fy enaid i'th orph wsfa: a nyni (ebe yr Apostol) y rhai a gredasom,3 ydym yn myned i'r orphwysfa. A Deuwch attafi (ebe Christ) bawb ar y sydd yn flinderog, ac yn llwythog, ac mi a esmwythaf arnochi neu, a myfi a roddaf i chwi orphwystra. Ac yn wir credwch fi, fy nghymmodogion anwyl, byth nis cawn ni gwir ddedwyddid calon a gorphwystra enaid, nes ein caffom yno, canys er dywedyd, ac er dymuno o ddyn (yn ol arfer rhai) fal hyn, Oh na bai gennifi, y fath synnwyr ac y sy i'r fath gwr hyn, a'r gwr, o pe bai yn fy meddiant i, golud hwn a hwn, neu pe bawn i, cyfiwch fy mraint, neu cystadl fy nhifyrrwch ar gwr ymma, neu 'r gwr accw, neu pe bai gennifi y fath wraig a hon, neu 'r fath gwr a hwn, neu r cyffebib plant, neu wasanaethddynion, a'r ⟨p. 287⟩rhai hyn, a'r rhai accw, efe y fyddei fy nghalon i yn fodlon, am enaid yn esmwyth: ac etto pa un o howm ni na chafas profiad o dwyll ei calon yn ol meddiant o lawer o'i ddyminiadan? canys yn ol mwynhau 'r pethau, â chwennychasom cymmaint, ac ym meddiant pa rhai yr addawsom ni cymmaint o ddedwyddid, a llonyddwch, a bodlonrwydd in hunanin, etto cyn nemmawr o ddyddiau ni chawsom ni onid oferedd, a gwegi ynddynt. Barned dyn yn union ar ei galon, ac er meddiannu o hono ar lawer o bethau dymunol, etto efe a wêl, ac a addef fod ryw beth neu gilydd ar ymofyn, ac yn ddiffyg arno canys, yn wir nid ellir bodloni 'r enaid, ac un creadur, nac a llaweroedd, na ellir nac â byd o creaduriaid. A pha ham hynny, nid amgen nac am fod dymuniadau calon, neu enaid dyn yn annherfynnedig yn ol y daioni annherfynol â gollodd ef cynt, ar colli Duw; iê ac yspryd yw enaid dyn ac am hynny nid all hi cyfrannu ac un peth corphorol gwelededig. Felly ynteu am na cheir yr anfeidrol, a'r ysprydol llawnaeth hwnnw yn y creaduriaid, ac a collodd ein eneidiau, a thuag at pa un y maent hwy byth yn ceisio ymnessau, nid allant hwy roddi iddynt cyflawn fodlonrwydd.
⟨p. 288⟩Nage mi a ymhyfaf, er argyoeddi dyn yn ei cydwybod yn nganol ei lawnaeth anianol o'i fod ef mewn cyflwr o elyniaeth yn erbyn Duw, ac am hynny mewn pryder, a pherigl o'i far ef, ac o ddamnedigaeth tragwyddol, ac er ei annog ef ar hyn i attcyweirio ei fywyd, ac i well ha ei lwybrau, dan ymegnio i cael tangneddyf a gorphwystra iw enaid, etto o herwydd mae yn ôl.
- 1Psal. 116. 7
- 2Heb. 4. 3.
- 3Mat. 11. 28