15 Dominium Papae temporal, partim vi, partim fraud, partim aliorum donationibus, paulatim obtinuit. Ursperg. in an. 753. Stephanus Papa implorat auxilium Pipini contra regem Longobardorum; & Pipinus rex cum exercitu Italiam veniens, eum in Papia obsedit, & ad implenda quae promisit, obsidione coegit: redditamque sibi Ravennam & Pentapolim omnemque exarchatum ad Ravennam pertinentem, sancto Petro dedit, hisque peractis in Galliam redijt. Rursus, idem an. 1228. Eo anno & sequenti, tractabatur de pace inter Imperatorem & Soldanum, & gentes ipsorum; Papa verò captatâ occasione de ⟨p. 210⟩absentia Imperatoris, copiosum exercitum destinavit in Apuleiam, & terras Imperatoris in servitio Christi demorantis, quod n•fandissimum est dicere, abstulit, & sibi subegit, & cruce signatos ne transsretarent, omni studio prohibuit, tam in Apuleia, quàm in Lombardia. Quis talia facta rectè considerans, non deploret, & detestetur, quae indicium videntur, & quoddam portenium, & pro•••ium ruentis Ecclesiae? Rursus, Dum haec agerentur in ultramarinis partibus, Papa cum suù complicibus, ut asserebant homines, famam fecit in Apuleia divulgari, Imperatorem esse mortuum. Quocirca Civi•aetes, quae adhuc adhaerebant Imperatori, dispo•ebant see trader sub Dominio Papae, & omnes Alem innos de terra sancta redeuntes, & ibidem in Apuleta demorantes, durissimo & nequissimo •acinore interficere. Otto Frising. l. 7. in praefat. Regni viribus & beneficentia regum, exaltatam ac ditatam Ecclesiam nemo ambigit: constatque non priùs eam in tantum regnum humiliare potuisse, quàm ipso ob am• rem sacerdotij eviscerato, ac viribus exhausto, non eius tantùm, id est, spiritali; sed suo proprio, material• scilicet gladio percussum destruetur. August▪ Steuchus contra Vallam de donat. Constant. l. 2. haec habet verba. Gregor. III. excommunicavit Leonem, & ab eius Imperijs Romam Italiamque avertit, omnibus juramento sidelitatis absclutis. Bellarmini illud notandum, lib. 5. de Romano Pontifice, cap. 4. Christus, ut hom•, dumb in terris vixit, non accepit nec voluit ullum temporal Dominium; summus autem Pontifex Christi vicarius est, & Christum nobis repraesentat, qualis erat dum hic inter homines viveret. Igitur summus Pontifex ut Christi vicarius, atque adeo ut summus Pontifex est, nullum habet temporal Dominium.
15 Dominium Papae temporale, partim vi, partim fraude, partim aliorum donationibus, paulatim obtinuit. Vrsperg. in an. 753. Stephanus Papa implorat auxilium Pipini contra regem Longobardorum; & Pipinus rex cum exercitu Italiam veniens, eum in Papia obsedit, & ad implenda quae promisit, obsidione coegit: redditamque sibi Ravennam & Pentapolim omnemque exarchatum ad Ravennam pertinentem, sancto Petro dedit, hisque peractis in Galliam redijt. Rursus, idem an. 1228. Eo anno & sequenti, tractabatur de pace inter Imperatorem & Soldanum, & gentes ipsorum; Papa verò captatâ occasione de ⟨p. 210⟩absentia Imperatoris, copiosum exercitum destinauit in Apuleiam, & terras Imperatoris in servitio Christi demorantis, quod n•fandissimum est dicere, abstulit, & sibi subegit, & cruce signatos ne transsretarent, omni studio prohibuit, tam in Apuleia, quàm in Lombardia. Quis talia facta rectè considerans, non deploret, & detestetur, quae indicium videntur, & quoddam portenium, & pro•••ium ruentis Ecclesiae? Rursus, Dum haec agerentur in vltramarinis partibus, Papa cum suù complicibus, vt asserebant homines, famam fecit in Apuleia divulgari, Imperatorem esse mortuum. Quocirca Ciui•aetes, quae adhuc adhaerebant Imperatori, dispo•ebant se tradere sub Dominio Papae, & omnes Alem innos de terra sancta redeuntes, & ibidem in Apuleta demorantes, durissimo & nequissimo •acinore interficere. Otto Frising. l. 7. in praefat. Regni viribus & beneficentia regum, exaltatam ac ditatam Ecclesiam nemo ambigit: constatque non priùs eam in tantum regnum humiliare potuisse, quàm ipso ob am• rem sacerdotij euiscerato, ac viribus exhausto, non eius tantùm, id est, spiritali; sed suo proprio, material• scilicet gladio percussum destruetur. August▪ Steuchus contra Vallam de donat. Constant. l. 2. haec habet verba. Gregor. III. excommunicauit Leonem, & ab eius Imperijs Romam Italiamque auertit, omnibus iuramento sidelitatis absclutis. Bellarmini illud notandum, lib. 5. de Romano Pontifice, cap. 4. Christus, vt hom•, dum in terris vixit, non accepit nec voluit vllum temporale Dominium; summus autem Pontifex Christi vicarius est, & Christum nobis repraesentat, qualis erat dum hic inter homines viueret. Igitur summus Pontifex vt Christi vicarius, atque adeo vt summus Pontifex est, nullum habet temporale Dominium.